Annesiz Babasız Büyüyen Her Kızın Yaşam Mücadelesi

Annesiz babasız büyüyen her kızın yaşam mücadelesini anlatacağım size. Buraya niye yazıyorum onu da bilmiyorum ama bazen yazmak kadar iyi bir şey yoktur. İçini dökersin defterlere kağıtlara kimi zaman gülerek kimi zaman ağlayarak ama gine de mutlaka dökersin içini yoksa içinde kalırsa acıtır içini darmadağın eder. Her neyse hikayenin başrolü benim.

Kendimi tanıtayım kısacası Esra ben 21 yaşında Türkçe öğretmenliği bölümünü okuyan birisiyim. Ailem trafik kazası kurbanı oldular ve de vefat ettiler ben 9 yaşındayken. Evet 9 yaşındayken. Bu yaşıma kadar kendim geldim. Annemle babam vefat ettikten sonra kimse tanımaz oldu beni yabancıymışım gibi belki de öyleydim.

Bu parçayı oynatarak bence mi okumanızı istiyorum. Ayrıca şimdiden okuyanlar için çok çok teşekkür ederim. :)

Evet Halil Sezai önceden sevmezdim ama her bunu dinlediğimde içimde ki ateş canlanıyor alev alıyor sönmek bilmiyor bir türlü. Aklıma anılarım geliyor. Ah anılar..

Hani bazen ağlamak istersiniz boğazınızda düğüm oluşur ağlayamazsınız ya geceyi beklersiniz, sessiz sessiz ağlıyayım diye annem babam vs. görmesin diye işte mesela benim öyle bir derdim yok. İyi mi bir şey mi hayır. Öyle berbat ki, anlatamam.

Evet beyler ve bayanlar ailenizi sevin. Onlarla iyi geçinin. Biliyorum çok gördüm veya duydum işte ailem beni kısıtlıyor, karışıyorlar, iyi davranmıyorlar vs. boşverin varsın iyi davranmasınlar karışsınlar kısıtlasınlar ama şunu hiç unutmayın hep sizi sevdikleri için yapıyorlar bunları unutmuyalım lütfen.

Çevrenizdekiler sizleri gözlerler mutlaka. Annesi veya babası olmayanda bilirler bunu mutlaka. Ne hareket yaparsak yapalım ' onun babası/annesi öldü, ondan böyle hep' diyorlar. Şahsen bana öyle yani. Ama umursamıyorum, çünkü umursarsam daha çok üzülüceğimi de bildiğim için seslenmiyorum da.

Hani babasıyla veya annesiyle bir şeyler yapan birilerini görünce içimizde buram buram özlem olur ya Allah başka dert vermesin ne diyim ki.

Bayramda elini öpecek ne annem oluyordu ne de babam. Harçlık felan boş. Keşke olsalardı harçlık almasam da olurdu.

Kına, nişan, düğün gibi hayatınızın önemli adımlarında yokluğunu daha fazla hissederiz. Bazen ben bile düşünüyorum beni istiyecek kişi kimden istiyecek acaba diye annem olsaydı ondan isterdi ikiside olmayınca olmuyor be cidden.

BABASIZ OLAN KIZLAR HİÇ BÜYÜMEZ, BÜYÜMÜŞ TAKLİDİ YAPAN KÜÇÜK KIZ ÇOCUKLARI OLARAK KALIRLAR.
-SelcanAydın

KAYBEDİLECEK DAHA ÖNEMLİ ŞEYLERİN OLDUĞUNU DÜŞÜN. ANNEN GİBİ, BABAN GİBİ, KARDEŞİN GİBİ. YERİNE KOYAMAYACAĞIN ŞEYLER VARDIR BU HAYATTA. ONLARI KAYBETMEDEN, KAYBETMEK NEDİR BİLEMEZSİN..

Evet acılarımı anlayan ya da anlamaya çalışan birileri olmuştur elbet. Anlamaya çalışanlara bile ayrıca teşekkür ederim. Annesiz ya da babasız büyüyen çok kardeşlerim var benim. Allah hepsine sabır versin bende dahil. Ben annemsiz babamsız büyüdüm. Çok acı bir duygu. Evet gün geçtikçe alışıyorsun.

Baba ve anne kelimesi anlamını yitiriyor. Hani yitirmiyor da işte anne baba deyince çok farklı oluyor. Ben 9 yaşından beri kendim büyüdüm, kendim çabaladım. Buralara kadar geldim. Kardeşim yok tanıdık felan kimse yok. Bir sevgilim vardı orta okulda 6. sınıfta sevgili olmuştuk sonradan ben üniversite de 2.senem de aldattı beni. Babam gibi sevmiştim ben onu bir nevi. Ama işte gelip geçiyor hepsi.

En önemlisi ne olursa olsun ayakta dimdik durmak. BAŞARMAK. Ne olursa olsun bu kelimeyi yerine getirin. Herkese herşeye rağmen.

Kendinize iyi bakın. Sizi seviyorum canlar. :)