Babasız Büyümenin Kızlar ve Erkekler Üzerindeki Etkileri

Bunların çoğunu yaşamadım. bende yetimim sonuçta genelleme yapmasan güzel olurmuş. aksine babasız büyüyen bir erkek çocuk böyle olur : Güçlü, sert ve soğuk, kimseye güvenmez, sarılmayı ve sahiplenmeyi-sahiplenilmeyi sever, hayallerinde hep kız çocuğu vardır, kendi işlerini kendileri görürler, ama babasız büyüdüğü için o sertlik soğukluk bir anda saatlerce çocuklaşmaya dönüşebilir.

10 yasina kadar babasini tek tük görmüş 14 yaşında kaybetmiş biri olarak sôýlemek isterimki hayatiniz hep b*k gibi oluyor ama bu sizi güçlendirir dünyada lider olmuş kişilere bakin hep babasız ya da annesiz büyümüslerdir en beligin örnek atatürk

şahsen çevremde tanıdığım babasız büyüyen erkekler sanırım otorite boşluğundan vs ötürü şımarık oluyorlar. özellikle ergenliğe geldiklerinde annenin de fiziki kuvvetinin kendileri üzerinde baskı kuramayacağını bildiklerinden başıboş, şımarık, düşüncesiz ve istediği gibi yaşayan bir karaktere sahip oluyorlar. sanırım bu durum yine çevrenin ve annenin kabahati...

Birçoğu doğru gerçekten sahici bir analiz olmuş... Ama hayatım boyunca kimseye kırıcı davranmadım diyemem elbette... Ama bir elin parmaklarını geçmez sanırım... Sana gelince kardeşim sen gerçekten silmişsin babanı... Çünkü en unuttum diyen insan bile bayram sabahlarına ve babalar gününe gözleri dolu dolu uyanır diye düşünüyorum :)

Babası tarafından terk edilmiş birisi olarak söylediklerinden bir tanesi hariç hepsi hem ablam hemde benim için doğru.

O da : Kızlara nazik olmamak. Aksine, gerçek aşkı bulduğu kız hariç hiçbir kızla iletişime bile girmezler, ancak kızlar ona bir adım atarlarsa bir muhabbet döner. Muhabbet dönse bile birlikte olmazlar. İlgilendiği kız yoksa, dünyada kız yoktur onun için. Aksi taktirde dediğim gibi, ilgi odağı olmadıkça diğer kızlara adım atmazlar.

Bende babasız büyüdüm annem ve ablam vardı başımda ama ben hiçbir kıza kötü davranmadım annemin hissettiklerini başka bir kıza biraz olsun hissettirmek istemediğim içindir belki de ama genelinde haklısın kural tanımam ölümüne atlarım işin içine öfke kontrol problemim vardı onu da yendim darısı psikopat ruhuma 😇😂😏

Emeğine sağlık
babasız büyümek her zaman bir tarafının eksik kalmasıdır. Başın sıkışınca sığınacak bir limanının olmamasıdır
Dertleşeceğin birisinin olmamasıdır. Annene anlatamadıklarını ona anlatmandır. Bir yol göstericinin ve idolünü erken yaşta ya da geç vakitte kaybetmendir. sana yol gösterecek kimsenin olmamasıdır. Ben 6 yasınday iken babamı kaybettim allah babası olanlara uzun ömürler versin olmayanların da başı sağolsun teşekkürler

Ben anlayabiliyorum. 2 yaşımdayken ayrıldı annem babam ikisinden de sevgi görmedim şu yaşıma geldim. 2si bana sanki amca dayı teyze hala gibi hiç anam babam gibi gelmiyor. Erkeklerde kızlar gibi anneden babadan bulamadığı sevgiyi karşıdan bekliyor. Dediğiniz gibi belki iyi bir eş olamam ama şu bir gerçek yaşayamadığım çocukluğumu çocuklarıma doyasıya yaşatacağım ve onlarla çocuk olacağım. Hanım da bize eşlik ederse bu dünya da biz den mutlusu olmaz.

aslında kadınları çok doğru anlatmışın ama sanki erkeklerde tutarsızlık var. ama genellikle uyuyor güzel bence. Allah yardımcıları olsun. ve birde babasız büyüyen kızlar genellikle ilgiye düşkün oluyorlar.

babam terk etmedi ama ben 10 yaşındayken öldü hanı bazı şeylere aklımın ermeye başladıgı zamanlar kaybettim babamı zaman geçtikce aklına daha az geliyor ama acısı taze git gide artıyor hatta cunku unutuyorsun bir yerden sonra gülüşünü sesini kokusunu sana can veren adamı unutmak kötü zor Allah kimseye yaşatmasın ananızın babanızın kıymetini bilin insan oglu herşeyin değerini kaybedince anlıyor

Benim sözde babam var ama sözde yanı adamla 8-9 yıldır görüşmüyorum asıl üzücü olan babam olupta babasızlık çekmem. şuna kesinlikle katılıyorum çok iyi baba olurlar benimde içimde baba olma özlemi var hep.

Babasız büyümek çok zordur.. Allah yardımcıları olsun.

Kürek kadar hafif nikotin kokan elleriyle evdeki bütün tamiratı becerebilen, az gülen herşeyi bilen ve anlayan dünyanın yakışıklı adamına "benim babam" denir. On yaşında bana sorsaydiniz cevabım buydu. Şimdi de farklı değil, bütün zorluklara ve yokluğa rağmen hayata direnip bizi bugünlere getiren annem ve babamın ayaklarından öperim

allaha şükürki babam zengin insandı amma gönlü zengındı bana bı bısıklet bıle almadıgını bılırım büyüdüm kazandım babama mersedes marka araç aldım şu an garajımda motosıkletler arabalar olsada babamı hep sevmişimdir bana alın terını kendın kazanıp almayı çok büyük ve öyle büyük öğrettıkı hazırcı olmamayı sayesınde öğrendım :))

"Çocukken arkadaşlarıyla kavga ettiğinde koruyacak bir babası yoktur." işte bana en çokta bu koyuyordu vakti zamanında...

bunlar eskidendi artık babasız veya babası olupta yokmuş gibi büyüyen erkekler uyuşturucu ve alkol içen serseri kızlarda onlara hayran olan or0spular oluyolar <3

Bazıları içinde bu durum daha iyi, varlıkları yokluklarından daha kötü insanlar var.

benim hayatimi anlatmişin

ama benim hiç kiz bayan arkadaşim hatta hiç kiz arkadasim olmadi pek arkadaşim da olmadi

Babasız yetişmiş birisi olarak hak veriyorum söylediklerine.

kızlara asla nazik davranmazlar onları kullanıp atmallarını tercih ederler

Bence bu yanlış hatta tam tersi , babasız büyüyen erkek annesiyle büýür, kadınları kullanıp atmanın ne demek olduğunu bilerek büyüdükleri için kendileri asla babaları gibi olmak istemez ve bu yüzden kadınlara hep nazik davranır

ben de babasız büyüdüm, yazdıkların ben de yok. Bir çok kişide de olması mümkün değil. Kızlara nazik davranmazlar, sürekli kavga ederler, iyi eş olamazlar falan gibi genellemeler çok yanlış. Hiç kimseyle kavga etmem, kızlara karşı da kibarımdır.

arkanda baban gibi sağlam bir dağ varsa hiiiç dert etme. ama gerçekten zor bir durum babasızlık tahmin edebiliyorum.

♠ Teşekkürler paylaşım için. ♠

Allaha Şükür Yaşayan Bizi Seven Bir Babamız Var. Fakat Çok Uzun Yıllardır Yurt DIşında Dolayısı İle Bahsi Geçen Konuların Büyük Bir Çoğunluğu Yaşamak Durumunda Kaldım. Çok Zordur...

babasız büyüyen kızlar çabucak evlenip yuvalarının olmasını isterler ben öyle gözlemledim.

Babasız büyümeyi anlamam çünkü yaşamadım. Çok zorluklar çekmişsin belli.
üzüldüm adına...