Babasız Bir Kızın Özlemi

Kızların kalbi babalarına ait değildir; babalarınınki de kızlarına. Ve kalpsiz kalmadın. Olayı çok fazlaca dramatize etmeye lüzum yok.
Gitmiş olabilir, ölmüş olabilir, pisliğin teki olmuş olabilir. Kalbinde ve ruhunda derin yaralar açmış olabilir. Hepsi, yaşın ilerledikçe içinde iiyileşen bir yanığa dönüşecek. Bazen sızlayacak, bazen hissetmeyeceksin. Ama olaya bu denli dramatik bakmanı asla kabul edemem.

Babasıyla yaşayanlar, her gün görenler sanki çok mutlu mesut. Benim babam var. Beraber yaşıyorum. Küçükken gebertene kadar sebepsizce döverdi. Beni, annemi, ablamı... Merdivenden ayak sesi duyunca kalbim gümgüm atardı korkudan. Yıllarca kurtulamadım bu şeylerden. Anlatılmayacak neler neler... Bunları düşününce, hatırlayınca benim de boğazım düğümleniyor. Ancak geçtiğini de kabullendim. Keşke şöyle olsaydı böyle olsaydı babam saçımı okşasaydı falan diye de hayıflanmıyorum. Bitti gitti, bizim de çocukluğumuz heba olmuş oldu ne olur ki?

Büyüdük, geçti. Bu saatten sonra herkes yerinde sağ olsun, sağlıklı olsun yeter. İhtiyaç yok babaya. Kalbim hiç onun olmadı; hiç de kalpsiz kalmadım. Sen de silkelen kendine gel.

Gözlerin dolup da aglamadan da olmuyor bu okuduklarim ve o seyretigimden sonra :)) kendimi buldum bu bencede..
Hani ona karsi icimde bir sevgi var ama ayni zamanda buyuk bir nefret ve kin..
Benim mesela aklimi su sorular kurcalar hep ''Bi baba kizini sevmez mi? Beni neden sevmiyor ki? Nasil benimle konusmadan durabiliyor? Hic mi aklina gelmiyorum? ''
En acisi da hayatta cok cok yakinimda ve görüsmüyoruz...
Denk geldik simdiye kadar bir defa ve iki yabanci gibi birbirimizin yuzune bile bakmadik..
Bazen herkes evdeykdn aksam oldugunda sanki o eve gelicekmis is den gibi hissediyorum sonra kalbime agri giriyor ne gelmesi kizim ya o baskasiyla mutlu simdi ki sen aklina bile gelmiyorsun diyorim...
Herkesim gözünde güclü ve sert hissizlesmis bir kiz gorunuyorum... Görünmek zorundayim soguk olmak zorundayim cunki arkamda herkesin dedigi gibi "dag gibi babam'' yok...
O insana hem ozlem hemde nefret duyuyorum cok canimi acitiyor cook...
Kusura bakma uzattim fazlasiyla ama icimi dokmek istedim

bu kadar telden alma olmayin...
yoksunluklarinizi böylesi derinden yasamaya kalkarsaniz su hayatin üstesinden de gelemezsiniz... oturup bir köseye kendinize ve yasaminiza sitemler etmekten, acimaktan baska bir sey yapamazsiniz...
elinizdekilerin, yaninizdakilerin kiymetini bilin...
gitmis olani, bitmis olani mazide birakin
bu kisi babaniz da olsa...

Canım benim.. Ama mutlu ol yanında ki erkek yeri geldiğinde babanda olsun senin.. Seni anlıyorum.. Bende en son 5 yaşındayken bile isteye içten sarıldım ona.. Bazen diyorum ki neden? Aklıma geliyor ağlıyorum keşke ölseydi ama adam bilseydim babamı.. Baba derken canı acır mı insanın acıyor ışte.. Ama mutluyum senin adına Allah bozmasın aranizi daha iyi olsun.. Ben hep başka erkeklerde aradım babamı.. Belki sever dedim ama hepsi gitti aynı babam gibi.. O eşiyle çocuklarıyla mutlu bense burada ona ağlıyorum. Hayat iste..

Babami 10 yasimda , gozumun onunde kaybettim, evet cok kotu, cok uzucu, bazen sarilmak istiyorum, bazen babamin dizine yatiyim babam basimi oksasin istiyorum, eskisi gibi her gun eve geldiginde bana ne aldin demek istiyorum ama bunlar imkansiz, artik o yok, geride gelemez, kabul edince hersey cok daha kolay...

Ayrica cevremde babalarindan bahsetmeyen insanlar oldugunda kendimi kotu hissediyorum, temkinli davraniyorlar benim yuzumden diye. Ben senin aksine birbirine sarilan baba ve kizlarini izlemekten hosnutum, hatta kucuk cocuklar "senin baban yok mu, hic eve gelmiyor" dediklerinde, "benim yok, seninkini bende kullansam ya biraz "diyorum :) cimrilikleri tutup "ama o benim" diyip paylasamadiklarinda da seviniyorum, guluyorum :)

Bir seyleri kabul etmek, o kadar iyi geliyor ki, kendine acima asla, ben hic acimiyorum, kimseden bir seyim eksik degil, senden bu durumu kabul et ve kendine acima, ne kadar iyi gelecek goreceksin :)

Benim de 15 yıldır babam yok. Çok duygulandım ya yüreğine sağlık ancak bu kadar güzel anlatılabilirdi. Duygularima tercüman oldun çok tesekkurler. :( Allah yardımcımız olsun... Babasız büyüyen kızlar çok güçlü olurlar. Kardeşim yok ve fazla kimseyle dertlesemem kendimi anlatıyormuş gibi hissettim şu an .

Ayni durumu paylasiyoruz. Benimde babam var ama yok. Suana kadar kizlari , baba kiz iliskileri haric gram kiskanmadim gram diyorum bak babalariyla iyi anlasan kizlar dikkatimi cekmistir hep.. babama baba diyesim gelmiyor icimden ama baba sevgisinin olmayisida koyuyor. En buyuk korkun benim gibi cocuklarina duzgun babalik yapmayan bir adamla evlenmekse diliyorumki cocuklarina en guzel babaligi yapacak iyi bir esin olur..

Benimkisi var olduğu halde yanımda değil elin babasını gördükçe imreniyorum. Benimle yapacak aktivitelerini gidip kuzenlerimle yapıyor yediriyor içtiriyor gezdiriyor. Affetmem asla. şu an annemin yardımlarıyla üniversiteye gitmek kendi paramı kazanıp evlenmek. Bazen var olacağına ölüsü olsa daha iyi olur diyorum.

Beni yanlış anlama ama babamı hiç sevemem tamam babam ama asla belli bir resmiyetin ilerisine gitmedi ilişkimiz bir nevi bende babasız büyüdüm babamı sorduklarında bende öyle biri diyorum senin yaşadıklarının benzerini yaşıyorum ama bunlar aşılması gereken şeyler

okurken duygulandim, Baba kelimesi o kadar tuhaf geliyor ki hani birde okuldayken arkadasllarin babasindan bahsediyorsa baskalari babasina sıkıca sarilirken icimde bir cizirti oluyor benim sahsen kslbime baglanan hayat damarlarimdan biri kopuyor gibi anneme gore ozguvrnim tam ama oyle degil gercekleri icinde neler olip bittigini bimiyorlsr neyse ya ELLERINE SAGLIK GUZEL BIR YAZI OLMUS

Biz insanlar hep hep bardağın boş tarafını görürüz. Bak herkezin şu dünyada bir sorunu var öyle insanları göründukleri gibi değildir faceye gülümseyip arkadaslarla fotoğraf atınca mutlu hiçbir derdi yok sıkıntısı yok diye düşünmeyin herkezin kendine göre sıkıntıları 10 kişiye sor 9 zu sorunum var der -kısacası kendini üzüp isyan etme belki böylesi daha hayırlı diye düşün -