Kadınlar, Eşitlik Mücadelesinde Erkekler Gibi Düşünmeye Ve Hareket Etmeye Başladıklarında Kaybetmeye Başlayacaklar!

"Kadınlar, eşitlik mücadelesinde erkekler gibi düşünmeye ve hareket etmeye başladıklarında kaybetmeye başlayacaklar. Ancak daha sonra tekrar yeniden kadın gibi düşünmeye ve davranmaya başladıklarında, kadın düşüncesini üstün bir konuma taşıya bildiklerinde. Gerçek eşitlik o zaman mümkün olacak"

“Eşit olmak istiyorsan bu dili öğrenmek zorundasın,” Güçlü, duygusuz, rekabetçi, acımasız ve sert olmak... şu an Konuşulan Dil Bu!" mu gerçekten?

Bu sözlerde şöyle bir düşünce var "BENCE":

Kadınlar, toplumda eşit olabilmek için mi birçok konuda erkekler gibi düşünmeye ve hareket etmeye başladılar?
Yoksa günümüzde karşımıza çıkan tablo ve bazı somut durumlar, kadınların kendi doğal ve kadınsı kimliklerinden uzaklaşmalarına mı neden oldu?

Gerçekten de tüm bu dönüşümün sebebi, kadın-erkek eşitsizliği karşısında kadınların, çözümü erkeklere benzemekte araması mı?

Eğer öyleyse, kadınlarla erkeklerin eşit haklara sahip olması, “erkek gibi olmak” anlamına gelmemelidir. Bu yaklaşım, bana göre de yanlış bir yöntemdir ve ciddi bir hata barındırır. Çünkü bu durumda, kadınların doğalarına özgü duyarlılıklarını ve bakış açılarını kaybetmeleri kaçınılmaz olacaktır.

Söz konusu metinde de belirtildiği gibi, gelecekte kadınlar ve erkekler bu durumu fark ettiklerinde bir dönüşüm başlayacak. Kadınlar yeniden kadın gibi düşünmeye, hissetmeye ve hareket etmeye yönelecekler. Ancak bu kez, kadınca düşünceyi daha güçlü ve daha saygın bir konuma taşıyarak... Yani "her konuda eşit görünmek" ya da "erkek gibi olmak" için değil; “kadın olarak eşit değer görmek” amacıyla bir yol seçecekler. Gerçek eşitlik de ancak bu farkındalıkla mümkün olacaktır.

Kadınlar, erkekleri taklit ederek değil; kendi özgün düşüncelerini koruyarak ve bu düşünceleri toplumda daha güçlü bir konuma taşıyarak eşit olabilirler.

Son yıllarda kadın ve erkek arasında duygu, his, görünüş, konuşma, hal ve hareketlerdeki doğal farkların neredeyse ortadan kalkmaya başladığına dair ciddi tartışmalar var. Aynı kıyafetler, benzer görünüşler, ortak bakış açıları, aynı tarzda konuşmalar… Ancak bu benzerliğin yönü, genellikle kadınların erkeklere benzemesi şeklinde ilerliyor gibi görünüyor.

Elbette “kadın ve erkek düşüncesi doğası gereği farklıdır” demek, zaman zaman kalıplara ve önyargılara da yol açabilir. Çünkü herkesin tek bir “kadın gibi” ya da “erkek gibi” düşünmesi gerekmez.
Önemli olan, kim olursak olalım, kendi cinsiyetimiz ve özelliklerimizle değerli ve saygıdeğer görülmektir.

Toplumsal Eşitlik Arayışında Kadın Kimliği: Taklit mi, Özgünlük mü?
Kadınların toplumsal eşitlik arayışında izledikleri yollar uzun zamandır tartışma konusu olmuştur. Verilen metin, kadınların erkekler gibi düşünmeye ve davranmaya başladıklarında kendi kadınsı kimliklerinden uzaklaştıklarını, ancak kadınsı düşünce biçimlerini güçlü ve saygın bir konuma taşıyabildiklerinde gerçek anlamda eşitliğe ulaşabileceklerini öne sürmektedir. Bu yaklaşımın hem doğru hem tartışmalı yönleri vardır.

Taklit Yoluyla Eşitlik Sorgulanabilir:
Kadınların eşitliği yalnızca erkeklerin toplumdaki davranış kalıplarını kopyalayarak elde etmeye çalışmaları, uzun vadede kendi kimliklerini gölgeleyebilir. Örneğin, iş dünyasında “erkek gibi” sert, agresif ya da rekabetçi olmak zorunda hisseden kadınlar, aslında kendileri olma özgürlüğünü yitirir. Bu bağlamda, eşitliğin aynılaşmakla değil, farklılıklarıyla değer görmekle sağlanabileceği düşüncesi önemlidir.

Çeşitliliğin Gücü:
Kadınların farklı bakış açıları, empati yetenekleri, sosyal zekâları ve uzlaşmacı yaklaşımları toplum için büyük bir zenginliktir. Bu özgün özelliklerin bastırılmadan öne çıkarılması, toplumsal yapıya denge getirir. Gerçek eşitlik, bu çeşitliliğin saygı ve güç görmesiyle mümkündür.

“Kadınsı” ve “Erkeksi” Kalıplar Üzerinden Genelleme:
Metin, kadınların ve erkeklerin “doğal” olarak farklı düşündüklerini varsaymakta ve bu ayrımı bir öz gibi sunmaktadır. Ancak modern psikoloji ve toplumsal cinsiyet çalışmaları, bu farklılıkların çoğunun biyolojik değil kültürel olarak inşa edildiğini ortaya koymuştur. Kadınlar da rekabetçi olabilir; erkekler de duygusal olabilir. Bu nedenle, kadınsı ve erkeksi düşünme biçimleri kalıplaştırılarak bireysel çeşitlilik göz ardı edilmemelidir.

Cinsiyet Temelli Rol Beklentilerini Pekiştirme Riski:
“Kadın gibi düşünmek” ifadesi, toplumda zaten var olan cinsiyet rollerine bir tür onay verebilir. Oysa ki feminizm, kadınların istedikleri gibi düşünme, hissetme ve davranma özgürlüğünü savunur; bu ister toplumun “erkeksi” gördüğü yollarla ister “kadınsı” kabul edilen biçimlerle olsun.

Kadınların Karşılaştığı Bazı Yanlış Yönelimler

Sisteme Uyum Sağlamak İçin Kendi Değerlerinden Vazgeçmek:
Pek çok kadın, erkek egemen yapılar içinde ayakta kalabilmek adına kendi duygusal, sezgisel ya da toplumsal duyarlılıklarını bastırmak zorunda kalıyor. Bu da kadınların kişisel bütünlüklerini zedeleyebilir.

Eşitlik Yerine Aynılık Yanılgısı:
Eşitliğin, erkekler gibi giyinmek, konuşmak, liderlik yapmakla sağlanacağı düşüncesi yaygındır. Oysa bu, cinsiyetler arası aynılığı değil, özgürce farklı olabilmeyi gözeten bir eşitlik anlayışı ile aşılmalıdır.

Toplumsal Onay Arayışıyla Kısıtlanmak:
Kadınların bazen "hem güçlü hem zarif", "hem zeki hem duygusal" olma baskısı altında kalmaları, toplumun ikili beklentilerini taşımalarına neden olur. Bu da eşitlik değil, çifte standart yaratır.

Kadınların eşitlik arayışında erkekleri birebir taklit etmeden kendi kimlikleriyle var olma çabaları değerlidir. Ancak bu kimlik, "kadınsı" gibi sabit ve genel bir biçimde tanımlanmamalı; her kadının kendi bireysel yolunu oluşturmasına imkân tanınmalıdır. Gerçek toplumsal eşitlik, kadınların ve erkeklerin birbirine benzemek zorunda kalmadan, farklılıklarıyla birlikte eşit sayıldığı bir düzenle mümkündür. Bu yolda hem toplumun hem kadınların sorgulaması gereken çok şey vardır.