Bize Ne Oldu? Eskiden İyiydik!

Nerede o eski ramazanlar değil, nerede o eski insanlar?

Bir zamanlar bizler insana saygı duyardık, insanlık dersi verirdik. Naif ifadelerle kendimizi ifade eder, insanları üzmezdik. Kimseyi zor durumda bırakmayalım diye çözümler aradık.

Tabelalarla değil çiçeklerle konuşurduk.

Eskiden pencere önüne sarı çiçek görünce gürültü yapmaz, sessizce geçerdik.

Şimdi eğlence adına kimseyi takmaz olduk.

Eve saygı duyar daha eve girmeden tedbirimizi alırdık.

Erkekler kalını hanımlar tizi kullanırdı. Böylece kapıyı açacak kişi beklenmedik sürprizlerle karşılaşmaz, ses tizse kapıyı evin hanımı, toksa evin beyi açardı.

Şimdi evlerin içini gizli gizli gözetler olduk.

Kadınlarımızı hayvanlardan korurduk.

Kadınlarımızın önünden yürürdük ki karşısına çıkacak hayvandan korurduk.

Ve daha özel hikayesi burada bakın bakalım

Şimdi kadınlarımızın arkasından yürür olduk. Arkadan gelecek sapık insanlardan korur olduk.

Bir lokmayla dünyaya meydan okurduk.

Karnımız aç olsa da onurunuzu korurduk. Şimdi bir lokma için adam vurur olduk.

Sahi biz iyiydik. Bize ne oldu da bu kadar kötü olduk?