Biz Daha Olgunlaşmadık

Lisedeli bir hocamız "ülkenize hizmetiniz askerliğiniz değil ülkeniz için çabanız ve üretiminiz olsun" demişti. Bunu söyleyen hocamız dünya tarihi dersine giren bir kadındı dersine girmek zorunluluk değildi. Ara sıra girerdim derslerine zaten herkesi var yazardı.
Kadının hayat görüşü fazlasıyla ileriydi savaş karşıtıydı 2. dünya savaşı hakkında yazılar okurdu bize. 2. dünya savaşı fotoğrafları videoları sonrasında olanlar yaşananlar. Yazdıkların kısmen doğru ancak bunları yaşamak zorunda değiliz. Eğitimi verilirse her insan ülkesi için çabalayabilir.
Bunun dışında 2. dünya savaşında taraf olsak daha az zararla çıkacaktık. Ülkedeki üretim çöktü aslında biz savaşta kaybeden taraftayız.
Sorunumuz yeterince kaybetmememiz bizim başımıza avrupanın başına gelen kara ölüm gelmedi. Avrupa ölümü ilk o zaman hissetti hayatları için çabaladı asıl ileri olma sebeplerinden biriside o hastalık. Ölüm onlara hayatlarının değerli olduğunu hatırlattı tıpkı testere filmindeki gibi. Testere filminin konusu buydu hayatının değerini anlayan insan gerçek özgürlüğe erişir. Bu yüzden jigsaw kendini asla katil olarak nitelendirmez haklıdırda kurtulanlar değerli şeyleri farkediyor.
Bizler geri kalışın hayatımızı zindan edeceğini yeni yeni anlamaya başladık ancak geç oldu. Artık ülke sömürü imparatorluğu düzenine ayak uyduruyor.
Korku iyi değildir ama bazen en büyük gerekliliktir. Korku sizi mecbur bırakır japonyadaki sistemde tam olarak budur. Japonya hep savaş konumundadır sömürü ülkesidir. Japon vatandaşları bunu bilir teknolojik olarak en yüksek ülkelerden birisi olmazlarsa avrupa onları yok edecek. Japonya bir denekti, deney başarılı oldu şimdide avrupa öğrencilerini japonyaya göndererek eğitiyor.

Almanlar bize ihanet etmişti Birinci Dünya Savaşında çekindik
İngilizlerede güvenmiyorduk haliyle.. yaptıkları ortadaydı..
kimin tarafında savaşa girmeliydi ülke..
Savaşa ikna etmek için Rus ve İngiliz liderler çok baskı yaptılar İsmet Paşaya ama o red etti.

Bence iki dünya savaşındada aslan payını alan hep Amerika oldu süper güç olmalarındaki en temel özellik bu iki savaştada sonradan girip en kazançlı çıktıalr
belkide biz yöneticilerin azizligine ugradık..

İkinci dünya savaşında yenilen almanya ve japonyanın durumu ortada neticede.. neler kazandıkları..
kazananlarında durumu ortada..

İlk bakışta doğru gibi duruyor ancak işin aslı öyle değil. 2. Dünya savaşı, 1. Dünya savaşının rövanşıdır. Aslında bugün fark edilmeyen, suni bir barışla suskun Avrupa'nın gerçek yüzüdür... Henüz belirgin olmayan, madalyonun öteki yüzünde, kapitalizm ve sömürgecilik düzenindeki iki farklı görüşün mücadelesidir. Hangi tarafta olursa olsun, 2. dünya savaşına girmiş olsaydık, yem olacaktık. Çünkü dediğim gibi milletlerin savaşı değil, fikirlerin savaşı idi. Ve her iki karşıt fikirde de bizim sömürge olmamız planda idi.

Peki mesela, dünyaca ünlü kalp cerrahı Mehmet Öz, neden mesleğini Amerika'da sürdürüyor?

Medya Aselsan mühendisleri ve benzer insanların ölümlerine, "kaza" ya da
"intihar" demeyi nereden öğrendi?

Dışımızdaki hainler kadar, içimizde de hainler var.
Birbirimizi baltalamaktan, sistemsizlikten, günü kurtaran oportunist çözümlerden, bir türlü gelişmeye ve ilerlemeye sıra gelmiyor.
Ülke olarak, çözülmesi gereken öncelikli sorunlarımız bunlar.

Önce düşünce yapımızı değiştirip, sonra düşünmeyi öğrenmemiz ve sonra da öğrendiklerimizi uygulamamız lazım.

Ama bazılarımız hala, bacak arasında ve etek boyunda "namus" ararken,
ülke olarak bizim daha çok fırın ekmek yememiz lazım diye düşünüyorum.

Güzel konuya değinmişsin, yalnız tam olarak senin gibi düşünmüyorum. Türkiye'nin gelişmemesi gerekiyordu ve gelişmedi. Her Türk vatandaşı teknolojik olarak gelişip, ülke olarak güçlü olmak ister, o halde neden biz teknoloji ve bilim gibi hususlarda ileri gidemedik?

Vatanını milletini gönülden seven her kes bunu ister peki ya biz, ileri gitmek yerine neden geri geri gittik?

Bana göre, ülkemizi yönetenler, ülke yönetiminde söz sahibi olanlar... bu ülkenin gelişmesini istemedi. Ülkenin gelişimi hususunda elbirliği yapmak yerine ülke nasıl geri gider deyip, ittifak ettiler ve ülkeyi bu hale getirdiler.

Bu ülkenin tarihine baktığında, bir ülke nasıl kötü yönetilirin resmi var, ötesi yok.

Haklı olduğunuz yanlar da var fakat.
Ülkemizde bu savaş konusunda teknolojiye sahip.
Çoğu kişi diyor ki şu ülke bize şunu yapar böyle yapar.
O iş o kadar kolay değil işte.
İranın nükleer Rusyanın çar amerikanın bilmem nesi var evet ama gizli olmayanın çözümü de vardır.
Bizim gizli olan bir çok şeyimiz var. Üstelik yeni değil 30_40 senedir var olan şeyler.
Kimi diyor ki asker hala g3 kullanıyor ama bilmiyor o g3 bile ülkemizde üretiliyor :)
Bence için teşekkürler ellerine sağlık

Zaman zaman şunu derim.
Atalarımızın dediği gibi.
"Bir musibet, bin nasihattan iyidir."
Ben de savaş çığırtkanlığı yapmak istemiyorum ama,
savaş irkilme, silkelenme için bir fırsattır.
Dirlik için birlik olmayı gerektiren bir durumdur.
Dilerim Türkiye kahpece savaşların içinden sıyrılıp çıkar...

Kurtuluş savaşından çıkmış bir Türkiyenin 2. dünya savaşına katılması zaten mümkün değildi. Biz asker kaybetmedik, 17 yaşında geleceğin mühendislerini kaybettik. Bana göre bunun yansıması 1950lere kadar gider. Fakat 50'lerden sonra kayda değer bir gelişim gösteremememiz tamamen yöneticilerin eksikliğidir. Burda 2 görüş ortaya çıkıyor. 50-60 yıldır yöneticilerimizin hepsi mi beceriksizdi? Yoksa amerika ne kadar gelişmemizi istediyse o kadar mı geliştik?

Tespitinin doğrul payı yüksek. Zorlu koşullar batı ülkelerini ve diğer savaşa katılan ülkeleri kamçılamış olabilir.

Bunların dışında şahsi görüşlerimden birisi de şu; biz çalışkan bir ülkeyiz ama fikir üretemiyoruz. Taklit ederek yaşıyoruz.

doğru bir bence ama tablonun yalnızca ufak bir kısmı bu.

hani buz dağının görünen yüzlerinden birisi. ama doğru bir tespit olduğu gerçek

Eline sağlık

emeğine sağlık kanks güzel olmuş :-)