Eskisi Gibi Olamadıklarınız

Bugün neden hayat bana bu kadar boş geliyor , neden eskisi gibi hissedemiyorum derken farkettim . Hiç farkında olmadan birer birer uğurluyoruz sevdiklerimizi . Ayrılıyoruz sonra alışıyoruz sanıyoruz ama o boşluk hep içimizde .

Evet ! Sürekli gidenler var hayatımızdan bir tren istasyonu hayatımız ya da Yahya Kemal Beyatlı'nın da benzetişiyle bir liman .

Bir daha hiç göremezsem onları diye endişelenmiyor değilim , ama elden ne gelirki ?

Hayatımızdaki insanların gidiş-geliş biletlerini kesen unsurlar :

1. Ölüm

İşte insanı en derinden sarsan , çaresi olmayan unsur . Yakınını kaybetmek en acısı . Şahsen ben hatıralarımda yaşatmak için sürekli düşünürüm , rüyalarımı onunla süslerim . Ya da hiç ölmemiş de dünyanın başka bir yerinde hala yaşıyormuş gibi hissetmeyi tercih ederim . Yaşamayanlar bilemez , bilmesinler de.

I dont want him in my heart , i want him here with me .

I'm scared that you wont be waitin on the otherside .

Birincisi Frankenweenie adlı çok sevdiğim bir stop motion animasyon filminden replik . Ölen köpeğinin hep kalbinde olacağını söyleyen anne ve babasına " Onu kalbimde değil , yanımda istiyorum " demesi tam da benim durumumu özetlemişti. 3 yıl önce can dostum kedimi kaybettim .

İkincisi Lana Del Rey'in ölen büyükannesine yazdığı şarkıdan " Beni diğer tarafta beklemiyor olmandan korkuyorum " sözü . Şu hayatta beni karşılıksız seven nadir kişilerden biri olan anneannemi yakın zamanda kaybettim . Bu şarkıda da kendimi bulurum bu nedenle .

2. Mesafe

Kimine göre aşılmayacak bir şey değildir . Üstesinden gelebilirler . Ancak farkettim ki araya mesafe girdikten bir süre sonra insan unutuyor içinde bir boşluğa dönüştürüyor onu . Artık eskisi gibi vakit geçirip , eğlenemeyeceksiniz . 7/24 vakit geçirdiğim arkadaşlarımla arama uzun mesafeler girdi mesela . Küslük yoktur ama eskisi gibi de değilsinizdir ya hani .

3. Kavga-Gurur

Bazen " Tamam ! Evet , haksızım ! " diyip kabullenseniz de , özür de dileseniz işler eski rayına oturmuyor . Ya da zıttı haklısınız ama karşınızdaki gurur yapıyor . Sonra arada bir soğukluk . İki tarafta bir adım atmaya çekiniyor . Sonra birkaç fotoğraf , tesadüfen çalan bir şarkı , bir anı , bir söz size onu hatırlatıyor . Bir zamanlar kardeşim dediğiniz bir bakmışsınız ki size en uzak insan .

Hiç farketmeden bazı şeyler üst üste geldiğinde doluyorsunuz ve hemen sinirleniyorsunuz . Nedeni kimseye anlatamamak , kimseyle paylaşıp derdine çözüm bulamamak . Haliyle de bu insanı daha da yalnızlaştırıyor.

+ Anılarda yaşamak istemiyorsanız . Yaşadığınız anın ve çevrenizdekilerin kıymetini bilin , her saniyenizi dolu dolu yaşayın . Yarın ne olacağını kimse bilmiyor .

- Kişisel bir bence gibi gelebilir sizlere . Çoğu insan hayat kitabındaki eski ve yeni sayfalar arasındaki farkın farkında değil . Vakit ayırıp okuduğunuz için teşekkürler ..