Daha Az Hissetmeye Başlamadık Mı?

İçimiz pek acımaz oldu. Eğitimimiz bizi yönlendiriyor. Hayvanlara zarar vermemeniz gerektiğini bildiğiniz için onları katletmiyoruz, merhametinizden değil.

Aslında özlemiyorsunuz ama hüzünlü şiirleri paylaşmak sizi cool gösteriyor. Acı çeken insan karizması edinmeye çalışıyorsunuz...

Yapmış olmak için yapıyoruz.

İnce ince işlenmiş içine, ideal olanın insanlarla dışarda vakit geçirmek olduğu. İçeriğinin ve kalitesinin önemi yok. Git ve buluş. Laf olsun diye gez toz. Daha önce defalarca geçtiğin caddeleri öncekine benzer muhabbetler yaparak adımla. Çünkü tüketmelisin.

Güzel bir ses sistemiyle evinizde bedavaya izleyeceğiniz filmi, sinemada 10 liraya izleyip elli kuruş maliyetindeki patlamış mısıra kendi çapınızda mini bir servet ödüyorsunuz. Karşılığında da evde oturan bir ezik olmanın baskısını üzerinden atıyorsun. İtiraf et, zaman zaman evde sabahtan akşama kadar g*t büyütmek inanılmaz rahatlatıcı.

Taş gibi bir kadın gördüğünde bir yerin yükselmiyor. Olumlu tepki verme ihtiyacı hissediyorsun. Kendine ve çevrene eşcinsel olmadığını ispatlama iç güdüsü belki. Ne uzuyorsunuz ne kısalıyor, yalnızca potansiyelde hala ölmediğinizi kanıtlamaya çalışıyorsunuz.

Üzülürek söylüyorum ama artık insanlar annesini özlemiyor.

Tüm genellemeler yanlıştır, bu genelleme de dahil.