Her Şeye Rağmen Ayakta Dimdik Duran Bizler Değil miyiz?

Güçlü insanlarız aslında..

Tüm hüzünlere rağmen içinde fırtınalar koparan. Bazen sadece öylece bakıp duran duvarlara. Geceler sabahlara el verir.. İçinde milyonlarca düşünce olsa da gülümseyen suratlar..Acıyla yoğrulan.

Gözyaşlarının akıp akıp durulduğunda.. Elleriyle tek başına yüzünü silip gülümseyen. Geçecek diyerek hayata tutunan bizler.

Umutla beslenen koskocaman yüreklerimiz...

Ne kadar çabalasak da kavuşamadığımız sevdaların ardından Hayırlısı ! diye bilen bizler. Ailelerimiz en yakınlarımızdan tattığımız acılar.. Dostlarımız, sırdaşlarımızdan.. Gönlümüzle ömrümüze katık ettiğimiz insanlar dan yaralarla sıyrıldıktan sonra. Ümitle yine düştüğü yerden doğrulan..

İçimizde küçücük ama bir o kadar güzel çocuk var

Hayata inat bizi eskitemeyen. Hayallerimiz var. Hedeflerimiz.. Elele birlikte olduklarımız. Her şeye rağmen çok sevdiklerimiz..

"Umutsuz insan yaşayamaz. Umut serpilsin yüreklerinize. Mutlu ve huzurlu kalın. Her şeye rağmen direnen kalplerinizi selamlıyorum.