Ne oldu bize? Bence...

Konuya girmeden önce halimizde ne var sorunun cevabıyla başlamak istiyorum. Bizim durumumuz herkesin yalnız kalması, para kazanma hırsına bürünmesi, bencil bir kişilik sahibine dönüşmesidir. Kısacası insanlığımızı kaybettik. Mutfak robotlarına döndük. Mutluluğumuzu kaybettik.

Hayat başarısı iş başarısından zordur. Ama insanımız işe ayırdığı vakit yüzünden hayatta başarı yakalayamaz oldu. Eve, sokaklara, eşe, dosta vakit ayırmıyoruz. Sabah 8 akşam 5 olduk. Değerleriniz sizi ilgilendirmiyorsa, siz sadece kendi önünüze bakıyorsanız bir gün boğulacaksınız. Haliyle herkes böyle olduğu için hepimiz boğulacağız. Hep haz peşinde koşarsanız bir gün tüketmediğiniz haz kalmayak ve artık hayattan zevk almamaya başlanacak. Haliyle mutsuzluk başlayacak. Ki mutsuzluk çoktan başladı bile.

Saygı sevgi ne bilmez olduk. Herkeste bir laubalilik...

Her yıldızın kendi yörüngesi vardır ve onunla yakın komşusu arasında yalnız çekim gücü değil, erişilmez bir uzaklık da bulunur. Çekimin gücü uzaklığa oranla artarsa, iki yıldız kucaklaşmayıp çarpışır ve yok olur. Bizim de onlar gibi yörüngelerimiz var ve acıklı bir çarpışmayı önleyebilmek için aramıza bir mesafe koymalı ve o mesafeyi korumalıyız. Saygılı davranmanın tüm sırrı birbirine yeterince uzak durmakta yatar. Saygının bulunmadığı bir toplumda yaşam ne çekilebilir, ne de sürdürülebilir.

Kültürümüzü unuttuk.

En başta dilimiz olmak üzere tüm ulusal değerlerimizi kaybetmeye başladık. Türkçe dili öyle güzel, öyle mükemmel bir dil ki aslında... Basit gelmez umarım atasözleri, deyimler, dolaylamalar, asonans, aliterasyon, kafiye, seci... Saymakla bitmez. Dilimizin güzel yanları. Ama biz ne yapıyoruz? Dilimizin zengin yapısını kullanmayı bırakın yabancı kelimelerle dilimizi kirletiyoruz. Ben bu konuda en çok TDK'yi suçlu buluyorum. Bunların yanında kına geceleri, türküler, zeybek, folklor, halay, horon... Günümüzde hor görülüyor. Ezikleniyor bunlarla uğraşanlar. Ben diğerlerini yapmayın demiyorum. Ama milli değerlerimize de sahip çıkalım istiyorum.

Gülümsemeni koru.

Gülümsemek sandığımızdan daha önemlidir. Bir enerji birimidir bence. Karşımızdakinin durumunu belirler. Kendi durumumuzu belirler. Toplum içinde insanların genellikle yüzlerinde bir somurtma görüyorum. Bu bende bir negatif enerji oluşturuyor ve benim de somurtmama sebep oluyor. Zincir halkaları gibi etkiliyoruz birbirimizi. Aslında biz bizeyiz ama nedense herkes düşmanmış gibi bakıyor birbirine. Hepimiz aynı atanın evlatlarıyız. Biz birlikte yaşayan bir halksak ve değişmek istiyorsak gülümsemeyi bilmemiz gerekir.

Ben susmak bilmiyorum. Bazen patlayacak gibi oluyorum. Daha da sıkmadan bu konuyu burada bitirmek istedim. Daha anlatacak çok şeyim var. Fakat bir roman olacağını farkettim. Anlatacaklarım kabaca bunlardı aslında. Ben okuduğunuz için teşekkür ederim.