Biz yoksak hiçbir şeyin öneminin olmaması.

Hepimiz farklı genlerle doğuyoruz, yaşam tarzımız bizim için alınan kararlar, bizim aldığımız kararlar bizi biz yapıyor. Benim yolculuğumda kendime değer versem de her zaman başka insanların huzuru ve rahatı ön planda olmuştur. Bu insanları mutlu etmek için o kadar çok ödün veririm ki sıradan, hizmete amade biri olarak değersizleşirim. Bunu da iliklerime kadar hissederim. Bu beni kızdırıyor artık. Ben sen olamam, 30 yıl sonraki doğan çocuk da olamam. Ben benim.. Benim tek bir hikayem var. Benim şu an hissettiklerim önemli. Ben yaşıyorken önemliyim. Babam için de öyledir annem için de.. Günü geldiğinde büyük fedakarlıklar yaparız ama her zaman biz olmazsak dünyanın devam edeceğini ve bizim bir kaç yıl içerisinde hiç olacağımızı da bilmeliyiz. Bence bunu hiçbirimiz unutmamalıyız. Biz bizi kurtarmazsak kimse farketmez varlığımızı. Yerimiz her zaman dolar. Yani bizler tüketilecek birer yiyecek gibiyiz. Kendinizi düşünün dostlarım.. Siz kendinizi düşünün.. Size bencil desinler gerekirse.. Alın elinden çok sevdiği şeyleri görün bencilliği.. Değerinizi yalnızca siz bilirsiniz. Bunu unutmayın.