Arkadaşlar lütfen yardım edin! İntiharın eşiğindeyim ve her gün ölüyormuş gibi hissediyorum. Ne yapmalıyım ?

18 yaşında biriyim. Sevdiğim kızı 4 senedir tanıyorum ve onu 2 yıldır seviyorum. Ona karşı hep utangaç ve sessizdim. 9 ay önce, bir gün yanına gidip onu sevdiğimi ve onun için canımı feda edebileceğimi söyledim ama o "Ben bizi bu zamana kadar hep arkadaş olarak görüyorum."dedi. Çok yıkılmıştım ve 3 hafta düzelememiştim. Buna rağmen hiçbir zaman ümidimi kaybetmedim. 8 ay önce, amcasını kaybettiği zaman çok ağlamıştı ve onu o halde görünce çok üzülmüştüm. O gün ona destek oldum ve sonrasında onu neşelendirmek için okulumuzda konser vereceğimizi söyledim, kabul etti. Haftalar sonra 2 tane konser verdik ve sadece onun gözlerine bakarak söylemiştim, onun da bana gülümsediğini görmüştüm.

Beni ilk reddettiği günden beri, ona anlatamadığım tüm duyguları 4 ay içerisinde gecemi gündüz ederek, uyku uyumadan ve üzülerek 22 sayfa kadar bir mektup ve birkaç şey daha yazmıştım. Bunları Mayıs ayının son günlerinde vermeyi planlamıştım ve son konserimizin çıkışında ona bu mektupları vermiştim. Günler sonra, Gezi eylemlerinin ilk günlerinde sokaklar çok karışıktı ve herkes yaralanıyordu. Bazı düşüncesiz arkadaşlarım onu da eylemlere çağırmıştı ve yaralanmasından korktuğum için gitmemesini söyledim, tamam demişti. Ertesi sabah, onunla konuşabilmek ve yüzünü görebilmek için evinin önünden servise binmiştim. Okula geldiğimizde "Bir erkek arkadaşımın olduğunu biliyorsun değil mi?" dedi ve bitmiştim o an. 5 dk bile konuşmama izin vermedi ve iki kişinin arasında kalmak istemediğini söyledi. Sonrasında babasına beni şikayet etmiş ve babası da benim babamla uzun uzun konuştu. Ailesi ilk başta beni suçlarken sonrasında tamamıyla beni destekledi, kızlarının bir sevgilisi olduğunu ilk defa öğrendiler ve bizden özür dilediler. Telefon numaramı sevgilisine verip beni 2-3 kere arattırdı, babası bu duruma çok kızınca beni haklı buldular. Sonrasında, ailesinin ona kızdığını, onun da ağladığını ve babasının da sevgilisini arayıp kızından uzak durmasını söylemiş. Kızına da benden özür dilemesi gerektiğini söylemiş. O gün 3 Haziran günüydü, üstünden 6 ay geçti ve ne özür var ne bir konuşma...

O günden sonra ne yapacağımı bilemedim. Doğum gününde ona hediye almıştım. Kış vakti onunla konuşabilmek ve yüzünü görebilmek için sabahları evinin önünde beklemiştim. Onu ne kadar sevdiğimi anlatamam. Onun için her zaman canımı vermeye hazırdım. Ona derslerinde yardımcı olmaya, amcasını kaybettiğim zaman destek olmaya çalıştım. Okuldan ayrılacağını söylediği zaman en kötü hissettiğim zamanımda onu kalması için ikna ettim. Her gün rüyalarımda görüyordum onu. Onu hiçbir zaman üzmedim, kötü bir şey yapmadım ve istesem de yapamazdım. Sabahlara kadar yazdığım mektuplar,şiirler ve güzel anıların hepsi bir anda yok oldu.

Ne yapmam gerek bilmiyorum. Kendimi ezik,zavallı gibi hissediyorum. Bu halimle hiçbir şeye odaklanmıyorum ve ABD'ye kaçıp, orada yaşamak ve ölmek istiyorum. Kimse bana destek olmuyor, olmadı ve o da ölümüme üzülmeyecek, biriyle evlenecek. Ailemi de üzmek istemiyorum. Ne yapmalıyım?

Güncellemeler
+1 yıl
Sorum uzun ama kusura bakmayın hepsini anlatmaya ihtiyacım vardı aylardır ve lütfen uzunluğuna bakmadan cevaplamaya çalışın :)
Arkadaşlar lütfen yardım edin! İntiharın eşiğindeyim ve her gün ölüyormuş gibi hissediyorum. Ne yapmalıyım ?
Cevapla