İntihar ucundayım lütfen yardım edin?

Çocukluğum ve gençliğim çok berbat geçti.. Aç kaldım, ilaç dahi almadılar hastalanınca.. her gün aşağılanma ve azar hergün.. 1 gün rahat uyuyamadım ben. Hala çok zor uyuyan birisiyim. Hiç arkadaşım olmadı, hiç sosyalleşemedim çünkü yollamadılar.. Arkadaşlarla gideyim derdim. Ne yapcaksın boş ver derlerdi. Ne kurs nede arkadaşlarla hiç dışarı çıkamadım. Okulda da pek konuşkan değildim. Acaba bugun ne yapacaklar bana diye düşünürdüm hep... Hayvan'dan beter bir hayat yaşadım.. Üni bitincede kendim bir şeyler yapmaya çalıştım. Ailem yüzünden ağzı laf yapamayan ciddi mizaçlı biri oldum. Ne yapsam ağzı laf yapan olamadım. Üstüne tipsizlik eklenince hep yalnız kaldım... Sporu çok uzun zamandır yapıyporum. Fiziki görüntüm çok iyi, giyimdir, bakımdır, iş/güç, kariyer
vs. Gaayet iyi. Tip olarak estetik bile oldum.. Ama ne yapsam hayat boyu yalnız kaldım. Hep rededildim. Kimden hoşlansam olmadı.. Beynini kadın ile yemiş, erkeğe selam bile vermeyen kadın görünce keninden geçen erkekler dahil seviliyor, kendine bakmayan, şişman/zayıf, bakımsız veya aile geçindirecek kapasitesi olmayan tenekeler bile seviliyor. Artık çok zoruma gidiyor. Kafamı duvarlara vurup ölesim geliyor o kadar zoruma gidiyor. 29 yıldır b*k gibi hayatım oldu yalnızlıktan. Geleceğe dair en ufak bir beklentim planım yok. Mesela şu an neden yaşıyorum? Bilmiyorum.. Daha ne kadar yaşarım bilmiyorum. Dediğim gibi çok ağırıma gidiyor bu durum. Tükendim artık, bittim.. Ailemin şerefsizlikleri ve benim beceriksiz olmam nedeni ile bitti hayatım... O kadar ki gözüm doluyor aylardır özellikle geceleri. Kabullenemiyorum ve artık dayanamıyorum Belkide ölmem gerek.. Ne zaman ölsem diye aylardır saatlerce düşünüyorum. Her gece gözlerim doluyor, dayanamıyorum artık.
Ne dersiniz?
İntihar ucundayım lütfen yardım edin?
Cevapla