İntihar etmek üzereyim, lütfen yardımcı olun?

hepimizin dertleri var, hepimizin sıkıntıları, problemleri var, doğrudur da. inkâr etmiyorum kesinlikle..

ben en iyisi kendimi tanıtayım size biraz.. tüm detaylarıyla anlatacağım, çünkü başka çarem kalmadı. sandalyeyi çekmenin eşiğindeyim, siz anlayın. 😊

kendi ayakları üzerinde durmaya çalışan, hane geçindirmekle yükümlü, yaklaşık 1-1.5 senedir de asgari ücretin az altına sigortalı çalışan bir tekstil mahkumu oluyorum.

buraya kadar sorunumuz yok tabii, asıl sorun yaşadığım sağlık sorunları..

sağ bacağım ayak tabanından, kalça ve belin bir kısmına kadar ağrı hissediyorum sürekli. yürürken sağa sola savrulur gibi dengesiz hissediyorum.. hastahane'ye gittim mi? hayır. ne diyeceğim ki? yürüyemiyorum, yürümeyi beceremiyorum mu diyeceğim? sorun yürüyememek değil, yürüyebiliyorum evet. fakat sorun şu ki, yürüyüşüm bi garip. çünkü sağa sola savruluyorum dengesizliğimden. hızlı hızlı yürüyemiyorum mesela. okadar garip bir hal alıyor ki, seri yürüyünce kıvırıyormuş gibi duruyor (maalesef ki utanarak söylüyorum) çözümü olduğunu da pek sanmıyorum zaten..

böyle bir şey için asla intihara girişmem, sonuna kadar mücadele ederim. sorun tek bu değil.

insanlardan uzak durdum sürekli, fakat zaman geçtikçe sağlık sorunum olduğu için eziklenmeye, dalga konusu olmaya başlandım.. sanki benim suçum'muş gibi hep hor görüldüm. tabii bana atılan lafları, dalga konularını falan da az bir şey tahmin edebiliyorsunuzdur muhtemelen.

kimseye gidip sağlık sorunum olduğunu söylemedim, söylesem de inanacakları sanmıyorum. çok önyargılı ve hor görmeyi seven bir toplum olduğumuz malum..

sağlık sorunum bi kenara, tipim yüzünden de sürekli hor görüldüm. bilmiyorum, belki de üretim hatası falanımdır. bu dünyaya yanlışlıkla gelmişimdir.. 😂

kendimi yük ve fazlalık gibi görüyorum hem çirkinim, hem ezik.. inkâr etmiyorum. ben kendimi kabul ettim. ama kendimi kabul ettiremedim pek.

sağlık sorunumun üzerinde durmam bir şey değiştirir mi inanın bilmiyorum, fakat hiç gücüm yok. ne değişecek diyorum kendime.

tipimini değiştirebilir miyim mesela? hayır. hiç sevilmeyeceğim, kimse benimle sohbet etmeyecek, yanında istemeyecek. her ortamda kusur olarak görüleceğim..

artık çok yoruldum, uyumak istiyorum. anlarsınız ya? birdaha hiç uyanmak istemiyorum. zaten ahiret falan bi umudum da kalmış değil. yaşadıklarımdan sonra sabahlara kadar ağladığım gecelerde ilahi adaleti sorgulamak için çokça vaktim oldu.

belki de sorunun kendisi benimdir?