İntihar edecem az kaldı yardım eder misiniz?

Küçüklükten beri abim psikolojimi bozdu son bi kaç 2 3 senedir pek kavga etmemeye başladık 10 yaş büyük benden. Dışarıdan baksan boylu poslu yakışıklı çocuk dersin komiser ol falan diyen çok oldu bana. Takdir teşekkür alırdım hep çalışkandım. Bunlara rağmen ne doğru düzgün bir üni okuyabiliyorum ne uzun bi ilişkim oluyor. Evlenmeyi istiyorduk 2 3 ay önce ayrıldık aileler tanışmıştı bunun dışında kısa süreli oldu hep. eksik kaldım herşeyde. Kafamı öne eğip en mal insan her şeyde en başarısız hiç bi konuda yorum bile yapamayacak özgüvensiz bi insana bürünüyorum bazen. Askerliği yaptım asker olmayı düşündüm şehir dişinda üni okuyup uzaklaşmak istedim. bi kaç senedir vücut yapıyorum bakıyorum kendime. sevgilimde oluyor derste çalıştım ara ara ama berbat durumdayım. Dediğim gibi dışardan göründüğü gibi değil. Geçen gün abimle kavga ettik telefonumu fırlattım bi yere ortadan ikiye bölündü telefon. Yeni telefon aldım dün geldi. Sinirime hakim olamıyorum bazen. Nadir kavga ediyouz son 2 3 senedir. Ama böyle oluşur sınavdan bi gün önce yumruk attı abim o kafayla girmiştim. Tam toparlanayım diyorum sinir stres gelecek kaygısı herşeyi var bunun üstüne bi dana kavga ediyoruz. Kendime kızıyorum en son. Bugün annem suskundu bişey diyorum cevap vermiyor doğru düzgün. Kahvaltı hazırlamamış abim lere gelince bişey yaptıkları yok sorumluluk sahibi olan benim yine de en kötü ben oluyorum onca şeye rağmen üzerime geliyorlar. Laf sokmaya başladı kime iyi davranmaya çalışsam ters tepiyor. Annemle kavga ettik bu sabah. Dışarı çıkıyım hava alıyım dedim kahvaltıyı bile yemedim hadi ordan git dedi söyleniyodu sürekli. Elimde cüzdan vardı fırlattım anlık sinirle kafasına geldi tam yüzüne. Ağladı. İntihar etmeyi istiyorum kendime kızıyorum ama herkesde üstüme geliyor. Bide en rahat benmişim en kötü benmişim gibi davraniyorlar bu hale getirdiler beni. Yol gösterecek yok mu çok sıkıştım.