Bazen sizin de sebepsiz yere gerildiğiniz her şeye gıcık olduğunuz oluyor mu?

Bazen durduk yere içime bir daralma geldiği, insanın her şeye gıcık olduğu veya gerildiği anlar elbette oluyor. İnsanoğluyuz; ne kadar kendimizi eğitmeye, nefsimize hakim olmaya çalışsak da bazen ruhumuz yoruluyor, sabrımız daralıyor.

Böyle anlarda dönüp kendime bakıyorum. Genellikle sebepsiz gibi görünen o gerginliğin arkasında aslında gün içinde biriktirdiğimiz ufak tefek şeyler, kalbi yoran gereksiz kalabalıklar veya farkında olmadan maruz kaldığımız gürültü yatıyor. İnsan sürekli dik durmaya, çizgisini korumaya çalışırken nefis de bir yerden sonra patlak verebiliyor.

Ama ben böyle durumlarda o gerginliği dışarıya saçmayı, sağa sola çatıp etraftaki insanları kırmayı doğru bulmuyorum. Gerildiğimi, tahammülümün azaldığını hissettiğim an hemen kendi kabuğuma çekilmeyi tercih ederim. Derin bir nefes alıp susmak, ortamdan uzaklaşmak ve zihnimi toparlamaya çalışmak en güzel ilaçtır. İnsan kendi içindeki o fırtınayı bir başkasına yansıtmamalı, o anın geçici bir ruh hali olduğunu bilip sabretmelidir.

Kısacası insani bir durum bu; arada bir her şeye sinirlenip gerilmek normaldir. Asıl mesele, o anlarda ipin ucunu kaçırmayıp edebi koruyabilmek, yoksa sonu gelmez dinlendirmeyi bilmektir.

Bugün ben de böyleyim hatta kaç kişiyle kavga ettim

Buradaki kadın kılıklı erkekler canımı çok sıkıyor

Olmaz mı bea.

Oluyor