"Vay be… Bunu bilmiyordum" Kanamalı ve Kan kaybı olan kişiye neden su verilmez?

Bir kaza olur. Bir bıçak. Bir mermi. Bir kavga. Kan akar.

Ve çevredeki ilk refleks şudur: “Su verelim. su getirin” Bu belkide İyi bir niyetlidir.
Ama özellikle gövde yaralanmalarında en ölümcül Su vermek içirmek olabilir.

Vay be…

Asıl tehlike susuzluk değil, iç kanamadır
Kan kaybında bedenin derdi su değildir.
Derdi hayatta kalmaktır.

Ağır kanamada vücut:

• Kanı beyin ve kalbe yönlendirir
• Sindirimi durdurur
• Mide–bağırsak sistemini kapatır

Yani beden şunu söyler: “Şimdi içmek zamanı değil.”

Gövde yaralanmaları neden kritiktir?
Gövde dediğimiz alan şunları içerir:

• Mide
• Bağırsak
• Karaciğer
• Dalak
• Akciğer
• Büyük damarlar

Bu organlar kanadığında: Kan dışarı akmaz, içeride birikir.

Yani kanama görünmez ama çok daha öldürücüdür.

Su vermek bu durumda neden tehlikelidir?

Eğer mide veya bağırsak delinmişse:

İçilen su organ içinde kalmaz Karın boşluğuna sızar Bu durum da:

• Şiddetli enfeksiyon
• Kimyasal peritonit
• Şok riskini artırır
• Yani su, içeride yangını büyütür.

Kesici–delici alet gövdeye girdiğinde ne olur?
Bıçak, mermi, sivri bir cisim…

Gövdeyi deldiğinde şunlardan biri olabilir:

• Mide delinmiştir
• Bağırsak yırtılmıştır
• Karaciğer ya da dalak parçalanmıştır
• Akciğer sönmüştür

Bu durumda vücut şu krizi yaşar:

• Kan karın veya göğüs boşluğuna dolar
• Organlar sıkışır
• Dolaşım çöker

Ve kritik nokta şudur: Bu hastalar neredeyse her zaman ameliyatlıktır.

Bu organlar çok kanlıdır.
Su içildiğinde:

• Sindirim sistemi aktive olur
• Karın içi dolaşım artar

Akciğer yaralanmaları

Kan kaybında bilinç dalgalıdır. Yutma refleksi zayıflar.

Su verilirse:

Soluk borusuna kaçabilir ve ani boğulma ve solunum yetmezliği oluşabilir.

Sonuç: İç kanama daha da hızlanabilir.

Vay be…

Peki yaralı neden “çok susadım” der?
Bu gerçek susuzluk değildir.

Travmada kişi:

• Panik yaşar
• Hızlı ağızdan nefes alır
• Ağız ve boğaz kurur
• Beyin bunu susuzluk sanır.

Ama çözüm su değil, kanamayı durdurmaktır.

“Kol kanamasında da mı su verilmez?”
Olay yerinde şunu bilemezsin:

• İç kanama var mı?
• Gövde etkilenmiş mi?

Bu yüzden sahadaki altın kural şudur:

Kanama varsa, ağızdan hiçbir şey verilmez.

Eskiler bunu nasıl biliyordu?
Ne iç kanama biliyorlardı
Ne organ ismi
Ne fizyoloji

Eskiler bu ayrımı nasıl biliyordu?
Eskiler organ ismi bilmiyordu. Ama şunu fark etmişti:

Gövdesinden yaralanan su içince daha hızlı kötüleşiyor Karnından bıçaklanan rahatlamıyor
İçtikçe rengi soluyor.

Bu yüzden şu söz doğdu:

“İçi yaralıya su verilmez.”

Biz bugün buna:

• İç kanama
• Peritonit
• Hemorajik şok diyoruz.

Onlar sadece sonucu biliyordu.

Bu yüzden şu söz doğdu: “Kanlıya su verilmez.”

Biz bugün buna travma protokolü diyoruz.

Onlar sadece sonucu biliyordu.

Ne yapılmalı?

• Kanamayı durdur
• Direkt bası / gerekirse turnike
• Yaralıyı yatır
• Üzerini ört, üşütme
• Ağızdan hiçbir şey verme

En kısa sürede sağlık kuruluşu Su değil, zaman kazandırmak hayat kurtarır.

Eskiler su vermedi
çünkü başka şansları yoktu.

Biz bugün nedenini biliyoruz.

Ama bazen bilip de yaptıklarımız,
bilmediklerimizden daha tehlikelidir.

Belki fark şudur:

Onlar bilmiyordu ama dikkatliydi.
Biz biliyoruz ama bazen aceleciyiz.

Ve acele, kan kaybında affedilmez.