Ağlamak acizlik midir?

Bazen zihnimin aşırı yorulduğu zamanlar olur. Bu zamanlarda üzgünlük duymama da gerek yok üstelik, tamamen fazla sorumluluk almalarım ya da fazla empati kurup çevremdeki insanların yüküne omuz vermem vs olması yeterli, yani şahsi bir problemim olmasa da o yüklerin bindirdiği ağırlık olur üzerimde. Bu yorgunluğu hissettiğim zamanlarda kendime bu yorgunluğu dışarı atabilmek için duygusal gerilimi yüksek film açmak gibi şeyler yaparak o ağlama ortamını kendi ellerimle sunarım çünkü ağlamak hem fizyolojik hem de zihinsel bir boşalma halidir aslında. O süreçte kendi ellerimle ya da başkaları tarafından istemsiz yüklendiğim stresin bir nebzesini gözyaşımla dışarı salgıladığımı bilirim. O etkiyle vücudumun gevşediğini, kendisine uyuyup dinlenmeyi hatırlatmasını, off modunu açmasını keyifle takip ederim. Böylece uyandığımda kaldığım yerden devam etmek için yeni hormonlara yer açmış da olurum 😌