Kanser hastalığı pişmanlıklar?

Chat. babama Temmuz ayında kitle var biyopsi ve pet lazım dendi. temmuzun sonu geldi ve Kanında kalsiyum yükselmiş. Kanser kemikte olduğu için dendi. Ve tanı kondu. Kanser. Kanser ilerlemiş yayılmış omurilikte bile var dedi doktor. Kaç ay yaşar tedavi iyileştirmez mi soramadık dilimiz varmadı. Neyse iyi kötü babama haberi verdik kemoterapi almaya başladı. Ama Eylül geldi çattı babamın karaciğer değerleri yüksek. durumun kritik desekte hastane de yatmayı kendi istedi. Kemoterapi süresince de doktoruna hep güvendi. Karaciğer değerleri yüksek olmasına rağmen kemoterapi verdi doktor ve ben o değerlerin o kadar önemli olduğunu geç öğrendim. nasıl bileyim ki ben hemşire değilim doktor değilim. Ama babam beni boşuna okutmuş. o bana güvendi. kIzım biliyor yol gösteicek derken ben ona yol olamamışım. Dürüst olmadım. doktrlar her yerini sarmış diyor , tedavisi yok ilaç alırsa da vücudu dayanamayıp çok hastanın öldüğünü söylüyorlar gel hastaneye gitmeyelim diyemedim. Gel bitkisel tedaviyle sevgiyle doğayla vakit geçirelim demek istedim. Neden umut yok diyip iyice sarılıp ağlayıp yaşamadık son demi. bir umut dedik. Umutsuz konuşan doktorlara rağmen umudumu neden kaybetmedim bilmiyorum. panikle çabaladım ama dürüst konuşmadım ve çok pişmanım. Son hafta doktorlar umutsuz ölmeni bekliyoruz dedi resmen. ve babam sinirle eve gitmek istedi hastaneden çıkardık. Bitkisel tedavi yapabilecek tanıdığa başvurdu. o zaman daha çok pişman oldum. baştan dürüst olsam en baştan bu yolları evimizde denerdik ve vücudu bu kadar yorulmazdı. Sürekl aç kalmazdı