Obsesif Kompulsif Bozukluk (OKB) [Takıntı hastalığı] hakkında?

Hmm, gerçekten buna çok sevindim. Birinci soruyu şöyle cevaplayayım;bu bir tür düşünce, takıntılı bir düşünce. Ben bunu 'içimdeki ses' olarak tabir ettim. Sürekli kafamdalar ve tam zamanında tekrardan geliyorlar. Ben sorumda da belirttiğim gibi 18 yaşındayım, malum derslerle son derecede meşgulüm. Örnek vermem gerekirse bu sıkıntıma, mesela bir soru çözeceksin ya, çözemeyeceksin, diye bir ses var sanki içimde, her ne faaliyet yapıyorsam ona göre yapamayacaksın, diye bir düşünce işte. Sanki içimde başka biri varda benle alay ediyor. Bu çok gülünç bir durum, nasıl bir hastalıktır, bilmiyorum. Çok saçma, diyorum, halbuki ne alakası var, çok saçma, diyorum ama istemediğim hâlde yine kafamdalar ve her daim bana sıkıntı yaratıyorlar. Beynim ona odaklanıyor, istemeden ve odaklanmam gereken yere odaklanamıyorum, dolayısıyla anlayamıyorum ve sonucunda sinirleniyorum, sinir küpüne dönüyorum. Ardından da mükemmel bir özgüven kırıklığı...

Dediğim gibi hepsi kafamda, gerçekte işittiğim bir şey değil. Çok gülünç bir durum bu OKB... Artı bir de Anksiyete diye de bir kaygı bozukluğu var, yanında. Malum, anlattığım gibi durumum. Bu sebepten dolayı bir de istemeden kaygı oluyor,"Ya okulunu bitiremezsen, ya şöyle olursan, böyle olursan." Sanki içimde başka biri var ve beni sürekli kötü yöne çekiyor, benim kötü olmamı istiyor. Bir de bunun yanında istemediğin görüntüleri de göz önünde bulunduruyor, bu gerçekten çok kötü birşey, değerlerime saldırı, gibi birşey. Bunu dile getirmekten çekiniyorum, ama her daim kafamdalar. Ben aynı zamanda kendimin psikoloğu oldum :)). Yani durumumu özeleştiri yaparak belirtiyorum ve neler yapmam gerektiğini düşünüyorum. Allah'a şükür gün içerisinde çok da sıkıntı yaratmıyor ama yine de oluyor. Bazen çok fazla baskı kuruyor, bazen de rahatlıyorum.

Valla sayın psikolog abla :D. Ben seni buldum ya rahat bırakmam, söyleyeyim. Çok saol... Bu arada kusura bakma, yardırdım biraz sorunlarımı :D. Daha fazla da anlatmak istiyorum. Bu sorunum galiba kronikleşti, yani hergün oluyor. Dört ay önce daha rahattım, ya melek gibiydim, o dönemde olmayı o kadar çok istiyorumki... Mesela bak, ben lise öğrencisiyim daha, minibüsle gelir giderim. Okuldan eve gelince "Acaba annem ne yaptı?" diye merak eder, tahmin etmeye çalışır, heyecanlanırdım. Gayette kafam yerindeydi. Şimdi ise bu saçma sapan şeyler aklımda, afedersin psikolog ablacığım ama içimdeki bu düşüncelere "Lan git..." diye başlayıp, sövdüğüm zamanlar oldu. Nedir Allah aşkına bu ya :/. Bu zamanla geçer mi, geçerse ne zaman sonra geçer? Bir de benim durumum diğer bu hastalıktan müzdarip olanlar gibi ağır değil, hafif, yani çok sıkıntı yapmıyor bana ama huzursuzluk yaratıyor, bir de aşırı öfke... İlaçlarla geçmez mi bu?

Bir de psikolog ablacığım :)) Destan yazdım, biliyorum ama şunu da belirteyim, prozac hafif antidepresan demişsin de yorumlarda bu prozacı yapanların ne anası kalmış, ne sülalesi... Neredeyse hiç kimse memnun değil. Sizce ne kadar doğru, bir de ben daha demin dediğim gibi 18 yaşındayım. Bulunduğum dönem ergenlik dönemi, bu ilacı bizim yaşımızdakilere tavsiye etmiyormuş, öyle yazmışlar reçeteye prozac cı amcalar... -_-... Ben de kullanmadım, bir daha psikiyatriste gideceğim. ://

Çok saolun :)).

Maddi açıdan sorun oluyor benim için. Psikolog devlet hastanelerinde bulunmaz mı?

Evet, öyle. İlaçların büyük etkisi oluyormuş. Ya ben yine de idare ediyorum, yoğun sıkıntılara neden olmuyor ama bu sorun beni hep tembelliğe, boş kalmaya itiyor, ben birşeyle meşgul olunca kafama giriyor ve odaklanma güçlüğü çekiyorum. Okuyoruz, soruda da belirttim 18 yaşındayım daha, derslerde odaklanmada zorluk olunca sinir oluyor, stres ve yanında gelen sıkıntı. Daralma... Gerçekten 4 ay önceki hâlimi çok özledim :((.

Yorumlara baktım da internetten, hiç iyi yorum yapan yok. Yan etkilerini okudum reçeteden bir iki sayfayı almış, madde madde, hepsi de iğrenç etkiler. İçmeyeyim, dedim, böyle iyiyim. Ama işte, gün içerisinde yine sıkıntıya neden oluyor. Öyle yapmayı düşünüyorum, biraz daha zaman geçsinde..