Selamlar. Yaklaşık 5-6 ay önce amcam vefat etti. Şu an ikinci annem gibi gördüğüm yengem kalp krizi geçirme sonucu, yoğun bakıma alındı. Hayati tehlikesi çok fazla ve insanın sevdiği kişiler yoğun bakımda olduğunu bilmek, kapısında beklemek çok zor bir durum. Yaşayınca daha iyi anlaşılıyor. Siz peki hiç yoğun bakımı kapısında beklediniz mi? Ne hissettiniz peki o an?
2 ay boyunca babamı beklemiştim, sonunda cenazesini verdiler yoğun bakımdan. Hani insan en azından oradan gözleri açık, gülerek çıkıp oğlum demesini bekliyor. Hani belki koluna girip bahçeden yürüyerek eve giderdik. Sevdiği yemekler yapılırdı. Antalya sıcaktır, yoğun bakımdan çıkınca rahat etsin diye klima taktırmıştım. Kardeşim polis üniforması ile foto çekilmiş, onları gösterecektik mesela. Solmuş ve cansız ellerini tutmak, haftalar sonra yine de iyi hissettirdi aslında. Sigara?
Zor ve sabırlı iştir hele ki sonuç olumsuz olursa çok daha zor oluyor insan için burada önemli olan ibret alabilmek ölümü ve yaşadığımız hayatın kıymetini bilmek.
Bu dünyanın fani olduğunu anlayıp ebedi dünya için ibadetlerimizi aksatmadan yapmak ve her zaman aynı istikamette ibadetimize devam etmek ana amaç ve gayemiz olmalı.
Ben çok ibret aldım ve bu dünyanın içindekilerle beraber boş olduğunu anladım ve buna göre ebedi hayat için hazırlığımı yapıyorum. Sonuç olumlu da olsa olumsuzda olsa şu yaşınıza kadar ebedi hayat için ne yaptığınızın muhasebesini yapmanızı tavsiye etmekle birlikte rabbim bütün hastalarımıza şifa, borçlularımıza eda versin (amin)
Çok geçmiş olsun bundan yıllar önce eniştemde beklemiştik geçen Nisan ayında acilde ise babamı bekledik saatler geçmedi malsef kurtulamadı allah şifasını versin
Kuzum, tekrardan Allah'tan şifa diliyorum. Rabbim tez zamanda şifasını umarım verir. 🙏 Hayır beklemedim ama rahmetli dedemin kaldığı hastanede yoğun bakım koridorunda bulunmuştum, o bile insanı çok etkiliyor.
Çok geçmiş olsun umarım hiç bir sorun olmadan bunu atlatabilirler. sağlık ve şifa diliyorum size ve yakınınıza. güçlü olmaya ve olumlu düşünmeye çalışın.
Büyükbabam için beklemiştim. Aslında o gün yoğun bakıma bile almıyorlardı ama hiç güzel olmayan şekilde çalışanları tehdit ederek içeri girdim. Hasta yatağında yanına gidememiştim ve bana söylediği bir cümle çok zoruma gitti. " Olum ben sana kahır etmiyorum" . Yani sitem etmiyorum demişti. Öleli 3 yıl oldu ama benim için 1 saat bile değil.
18 Temmuz ambulansın arkasında gidiyorum. Ne kadar beklediğim bilmeksizin acil servis önün de bekliyorum, ve hastayı kaybettik diyorlar. Morg da babaya son bakış zor çok zor.