Çabuk uykuya dalmak için neler yapılabilir?

Yokki zaten

Gitmedim neden

Bunu açıklamam için çocukluğuma kadar inmem gerekiyor. Orayı atlayacak olursak yanlış arkadaşlar yanlış kariyer planlaması yanlış kişilere fazla güven bu sebeplerden dolayı hayata 2 yıl geriden devam ediyor olmam aslında cocukluk hayalim olan mesleği 2 yıl önce kazanmış fakat yedek sıralamada kaldığımdan dolayı gidememem, ondan sonra şu an geleceğimi en azından tek seçeneğe bağlı olmaması ve iş bulma ihtimalimin artması için 3 bölümü aynı anda okumak zorunda kalmam hiçbirinin aslında hayalimdeki meslekler olmaması ama mecburi olarak bu hafta 18 sınavımın olması ve yarım saat arayla başka okula deli gibi araba sürerek yetişmem gerekiyor diğer sınava yetişmek için mesela bunlar olabilir düşünmemin sebebi

Bu benim okuduğum 3. Şehir. 3. Yılımda bölüm değiştirmek zorunda kaldım. Yeniden başlamak sıfırdan başlamak o kadar ağır geliyorki bana. Üstelik kalben istediğim yerde değilim. Fiziken burdayım ama kalben hiç olamadım. burada esir gibi hissediyorum kimsesiz uzakta yalnızlık ilk yıllarımda bu kadar ağır basmıyordu büyüdükçe o ilk halime 1. Sınıfa yeni başlayıp alışamayan 1 ay boyunca her teneffüs annesinin kollarına koşup ağlayan o çocuğa yani özüme döndüm. Annem uzakta ama hayatımdakiler gibi. Bense tek başımayım her zamanki gibi

Mecburum elimden geleni yapmam gerekiyor. Yapmazsam hayatımı kazanamam. İstediğim meslek için de mücadele ediyorum bu zamana kadar onun için çok uğraştım zaten ama nasipte yoksa olmuyor. Bu mücadelemi artık ne kadar tek başıma sürdürebilirim onu bilmiyorum. Sırtımda sadece yük baskı hissediyorum. Desteği sırtımda da kalbimde de hissedemiyorum. Belki duygusuz ruhsuz biri olsaydım mümkün olabilirdi bu ama ben çok duygusal biriyim. İnsanlar görünüşüme aldanıp böyle düşünmüyor olabilirler belki. Bazen dayanamayıp kendimi bırakıyorum farkında olmadan Yanıbaşlarındaki devin hıçkırıklarını duymayacak kadar sağır görmeyecek kadar körler ne yazıkki

Belki sen de bensin ama senin mücadeleni sen kadar bilmiyorum sen benimkini biraz öğrenmiş oldun ve öğrenirken senin kalbini daraltmış ruhunu sıkıştırmış eski ama hüzünlü anlarına götürmüş oldum. Affet daraltmak değil ferahlatmak isterdim

Kendimi yormayı denedim. Belki enerjim fazladir diye düşündüm. Arkadaş gruplarına girdim. Aktivitelere katıldım. Daha sonra sadece katlandığımı anladım. Samimiyetsiz arkadaşlara, ortamlara, karşımdakine içimi dökmek istedikçe geri kaçmalarına hemen kendi kendini anlatmaya başlamasına senin iyiliğini aramasını değilde zaaflarından faydalanıp kullanmasına onların çırpınarak benim ise hiçbir şey yapmadan farkedilmeme ve sonrasında kıskançlıklarını hissedip uzaklaştığım zamanlara katlanmışım

Sende hep çiçeklere denk gelirsin umarım hiç solmayan koparmaya kıyamayıp dalından seveceğin onlar gibi kokacağın insanlarla.🌼

Senin temennilerini okuyunca sadece içimden dökülenlerdi..

😌

Bu aralar kurmamaya çalışıyorum, onlar da başıma yıkılmasın diye