Bir Gencin Yaşam Kavgası

Merhaba; siz kardeşlerime, abi ve ablalarıma kendi hayatımı anlatmak, özetlemek istedim bu ilk bencemde.

Bir odası olan evde dünyaya gözlerimi açtım

Çocukluğum maddi imkansızlıklar içinde geçti. Aç uyuduğum günleri hiç unutmuyorum. Bazen ara ara aklıma gelir, gider. Bu yoksulluk lise çağına kadar bu şekilde gitti.

Lise yılları ise yarım gün okula gidip, yarın gün çalıştım

Sabah okula giderdim, öğlen okuldan çıkardım. Öğlen de işe gider, akşam geç saatlere kadar çalışırdım. Baktım ki hem okul, hem iş ikisi birden yürümüyor, okulu bıraktım.

Rahatsızlandım, ameliyatlar oldum

Ayaklarımda ağrılar meydana geldi ameliyat oldum ve her ameliyat sonrası daha kötü oldum. Sonra kalbimde oluşan ağrı sebebi ile doktora gittim ve soğuktan ağrıdığını düşündüğüm kalbim meğer delikmiş. Rahatsızlık ileri boyutta ve ölüm tehlikesi var bu sebep ile ameliyat olamıyorum.

İnsanları izliyorum ve sürekli sorunum var, derdim var diyorlar önce bana. Sonra derdini sorunca, aldığım cevap ne oluyor sence? Hep aşk ilişkileri, ayrılıklar. Hayata küsenler mi dersin, depresyona girenler mi. Eğer sende bu satırları okuyor, aynı durumlar için kendini üzüyor ve hayattan umudunu kestiysen bir tavsiyem olacak.

Onkoloji servisine git lütfen

Oradaki insanlara bak, izle, onlar ile sohbet et. Oradaki insanlar bulundukları duruma rağmen hayata senden daha umutlu, pozitif bakıyorlar. Kimse kimsenin sırtındaki yükü bilmiyor ne de olsa. Ama sana tek tavsiyem nedir biliyor musun? Sağlığının değerini bil, hayat böyle gelip geçici durumlara üzülmen için çok kısa. Kendine iyi bak. :)

Hoşçakalın...