Bir Gencin Yaşam Mücadelesi

Merhaba; Arkadaşlar ilk bencemi yazmak, sizlere hayatımdan bahsetmek istedim. İyi okumalar.

Bir odalı bir evin içinde doğup büyüdüm

Çocukken maddi imkanımız hiç yoktu. Babam sebze pazarında hammal'dı. Annem ev hanımıydı. Babamın getirdiği para yeterli olmayınca çalışmaya başladım.

Lise'de eğitim hayatımı bitirmek, tüm gün çalışıp kardeşlerimin okul giderlerini karşılamak zorundaydım

Okulu bırakıp bir demir doğrama ustasının yanında çalışmaya başladım henüz 14 yasında. Bunu sadece kardeşlerim için yapıyordum. Onlar benim gibi sıkıntı yaşamasınlar diye.

Trafik kazası geçirdim

Trafik kazası geçirdim 18 yasında.Ayaklarımda ki kemikler hâşar gördü. Defalarca en iyi doktorlara muayene oldum, ameliyat oldum. Fakat sonuç değişmedi. Sol ayağımı kullanırken zorlanıyorum.

Bu arada kardeşlerimin ikisi'de liseyi bitirdi. Bu sene ygs ye girdiler. Kardeşimin biri hemşirelik kazandı çok iyi bir üniversite'de, diğeri ise att (ambulans ve acil durum tip teknisyenliği) kazandı. Ben onlar ile gurur duyuyorum. Şu an çok şükür maddi durumumuz iyi. Ben hem bacağımdan, hem hayallerimden oldum. Dışarıdan lise okumaya başladım. Kardeşlerim gibi üniversite okurum diye.

Şimdi diyeceksiniz ki bunları neden bu satırlara dökme gereği duydun. Nedeni ne biliyor musunuz ? Çok basit şeyleri sorun ediyorsunuz. Çoğunuzun sorunu aşk ilişkileri. Kiminiz tipsizim diyor, kiminiz kimse beni sevmiyor ölmek istiyorum diyor.

Bir gün onkoloji polikinliğine gidin ve orada yatan insanların gözlerinin içine bakın. Hepsi belki kurtulurum, yaşarım diye bekliyorlar. Gözlerinin içi sizden daha umutlu bakıyor hayata.

Değerli arkadaşlar ben bu bence'de sizlere kendimden bir şeyler vermek istedim. Düşüncelerimi, hislerimi, başımdan geçenleri anlattım. Başka bir bence de görüşmek üzere

Hoşçakalın...