Fazla Kilolar, Sizin Kendi Kendinize Yaptığınız Bir Savaştır!

Bu bence'de size kilo verme serüvenimi, buna sebep olan şeyleri anlatacağım. Umarım size de bir umut ışığı olur.

Çocukluğumda hep zayıf bir kızdım.

Her şeyi yer içerdim, ama hiç almazdım. Çünkü bizim çocukluğumuz sokaklarda oynayarak hareket ederek geçerdi onun için hiç sorun olmazdı. Lakin ortaokulda 14 yaşımda kilo almaya başladım. Yemek yemeği çok seviyordum. İnanın küçük olduğum içinde kilo benim için hiç problem olmuyordu. Çünkü anlamıyordum. O zamanlar kilomu da bilmiyorum. Sadece bildiğim fotoğraflarda olmam gereken kilodan fazlasını görüyordum.

8. sınıfta ilk defa birine aşık olmuştum ama kendisi okulun en güzel kızı ile sevgiliydi. Cidden zayıf, ve doğal bir güzelliği vardı kızın.. Çocuk onu sevdiğimi biliyordu, onunla sevgili olmasına rağmen benim onu sevmem onun hoşuna gidiyordu. Çocukluk aklımla ne yapıp edip ikisini ayırdım. Şimdi olsa asla yapmam ama o zaman öyle yapmıştım. Çocuk yanıma gelip bana bağırıp çağırmıştı, o kızı tercih etmişti. Hayatımdaki ilk reddimi yemiştim.

Lise başlamıştı, hepimizin lise de hayalleri vardır illaki, ve o hayaller nasıl yıkılır onu anlatacağım şu an. Lisede yaklaşık 65 kilo vardım. Uzun etekli, kilolu, çirkin bir kız. Sınıfımızda bir sürü güzel, zarif, havalı kızlar vardı. Onları gördükçe imreniyordum. Sınıfta bir çocuktan hoşlanıyordum ama o tabii ki sınıftaki en alımlı kızla beraberdi. Bana bakacak hali yok ya!

Okuldan gittikçe soğuyordum. İnsanlar bazen dalga geçiyordu 'tipsiz, çirkin' diye. Ne kadar acımasızlardı. Her gün okula zorla gidiyordum ve sonra babama 'ben okumak istemiyorum!' dedim. Ne yaptı ne etti beni ikna edemedi ve okuldan aldı. Toplum baskısı beni inanılmaz depresyona sokmuştu. Artık evdeydim. Canım sıkıldıkça abur cubur yemek yiyordum, ve bütün gün bilgisayar oynuyordum. Gittikçe kilo aldım. Ailem de pek bir şey demiyordu.

Dışarı çıkmıyordum, asosyal olmuştum iyice. 1 sene geçti ve ben okumadığım için pişmanlık yaşadım ve liseye geri döndüm. Bu sınıftaki arkadaşlarım daha iyiydi. Sınıfta birkaç dalga geçen oluyordu ama arkadaşım olduğu için yinede çok takmıyordum. İlk başlarda içe kapanıktım. Sonra iyice sınıfla kaynaşınca hareketli biri oldum.

Ve bir gün ansızın kilo verme isteği geldi. Spora yazıldım.

Spora başlangıcım 1.67 boy 65 kiloydu. Yediklerime dikkat ettim. Abur cuburu tamamen bıraktım. Ve her gün spor yaptım, kardiyo ağırlıklı. Öbür ay tekrar ölçüm yaptık ve 58 kiloydum! İşte bunun zevki her yemekten daha güzeldi. Ama ben daha çok vermek istiyordum. Araya oruç girmişti, kilo almaktan korkuyordum. Sporu bırakmadım ve tartıldığımda 2 kilo daha vermiştim..

Yaz tatilinden sonra 53 kiloya geldim, okula döndüğümde herkes 'Oha çok zayıflamışsın' gibi şeyler söyledi, bu beni çok sevindirdi. İnsanların bunu demesi her şeyden daha güzel.

Eğer gerçekten istiyorsanız önünüzde hiçbir engel yok. İsteyin yeterli!