Çocukluğunuzu yaşadınız mı?

Çocukluk dönemim pek güzel geçmedi. Maddi yetersizlikler, hayat zorluğu, dışlanmışlık hissi beni yazmaya itti. Kendi iç sesine sığınan bir çocuktum. Hiçkimse yoktu yalnız ben, iç sesim ve kalemim vardı.. Yazar yazar dururdum. Karşımda biri varmış gibi. Ciltlere sığdıramadım bazı şeyleri. Gücümü kendi içimden alan bir çocuktum. Ve evde benden ön planda tutulan proje bir çocuk vardı ablam. O hep mükemmel çalışkan bense ikinci plana atılan farklılıkları için aşağılanan biriydim. Yaşadığım şeyler bu gün ben olmamı sağladı. Hayalimin ilk kademesini tamamlayıp Edebiyat öğretmenliği okudum. Bu tercihi de ailemden gizli olarak yapmıştım çatışma içindeydim onlarla farklı karakterlerimiz var çünkü karşıydılar mesleğine bile. /biraz uzun oldu yazı, içimden geldi. //

Çocukluğumu evin içerisinde yaşadım aslında ama iyi ki böyle yaşamışım sokağın iyi olduğu kadar kötü yanlarıda var aile sevgisiyle bilinçli etrafıma saygılı terbiyeli bir birey olarak yetiştim çocukluğumun en güzel yanı bence annemle kitap okumak aktivite yapmak ve disney izlemek disneyle büyüdüm diyebilirim benim için en güzel çocukluk

Hayır yaşamadim dayak yemekle sevilmekle dislanmakla geçti oyun oynamaya korkardık iş tutmakla geçti tarlada bağda inek gutmekle geçti baba rahatına düşkün olunca çocukları da çalıştırır çocukmocuk dinlemez naparsin herkesin kendine göre sorunları var keşke biraz daha anlayışlı merhametli ailede olsaydım

Hiçbir zaman yaşıtlarım gibi giyinemedim kadın reyonu veya annem dikerdi içimde kaldı hatta bir anım var hiç unutmam karneler günüydü herkes pullu renkli bebekli giymişti bana göre bulamadı annem ve kadın reyonundan almıştı utandım giymedim dalga geçerler diye okul elbisesiyle gittim 😢🤣🤣