Çalışanını motive etmeyen patronlar personellerin başarısızlığının sebebi midir?

Sana bununla ilgili bir anımı anlatayım, Bir gün Amcam beni aradı yanında işe girmemi istedi bana kasaplığı öğreteceğini söyledi kısacası yanında çalışmamı istedi, bende kıramadım boş kalmayım cebime 3-5 harçlık girsin demiştim. Boş gezmekten iyidir diye düşündüm ve yola koyuldum. Onun bir lafına bakarak Adana'dan kalkıp Antalya'ya gittim. Hayatımda hiç kasaplıkla alakam yok, bana ne söylüyorsa onu yapıyordum iş yerinde. Yanımda bir çocuk daha vardı sürekli onu bana karşı övüyordu bak o nasıl iş yapıyor bak nasıl çalışıyor dedi. Çocukta benle yaşıt ama çocuk zaten uzun yıllardır bu işteymiş, kalfaydı çocuk. Ben ise bir kaç gün oldu kasap işi ile tanışalı, adam bana ilk günlerden senden bir b. k olmaz sen şöylesin sen böylesin demeye başladı. Moralim bozuldu ama bozuntuya vermedim. Sakin kaldım amcam diye seslenmedim. Karşımda sanki amcam değilde düşmanım var gibiydi. Gün geçtikçe söylediği sözlerin dozu ve anlamları git gide farklı yerlere gitmeye ve artmaya başladı. Cins cins şeyler sayıklamaya başladı yani. Sanki 20 yıllık kasabım da bir benim haberim yokmuş gibi benden 20 yıllık kasap gibi o performansta çalışmamı istedi. Adam ben senden yeşil ışık bekliyorum diyor yani ilk günden eti doğramayı eti kesmeyi biçmeyi yemek yapmayı bilecekmişim. Öyle diyor beni böyle her gün darlamaya başladı 20 günün sonunda beni zıvanadan çıkarmayı başardı. S. karım lan böyle işe de iş yerine de sana da senin gibi amcayada başladım buna saydırmaya, yumruklayacaktım elimden zorla aldılar şefler aşçıbaşı falan geldi ayırdılar. Sen napıyorsun gencecik adama herkesin içinde nasıl konuşuyorsun diye beni savundular, ona Sen kimsin lan benimle bu şekilde konuşuyorsun hayırdır onca yolu senden laf işitmek için mi geldim dedim. Baya delirmiştim ama adama bak ya sırf bana laf söylemek için yanında çalışmamı istermiş gibi, herkesin içinde gururumu kıracak incitek şekilde sözler sarf ediyordu. En son dayanamadım patladım yani. Sabrımın sonu geldi mi kimseyi tanımam. Ordan valizi topladım halamın evine gittim. Babamla abimde işten gelmişlerdi. Anlattım babamla abim halam hak verdi. Sonra bir kaç sonra o geldi onu görünce beynime kan sıçradı delirdim sinirden. Tam yakasından tuttum elimi havaya kaldırmaya kalmadı abim tuttu götürdü beni başka odaya, babamla abim halamın oğlu halam beni zor zabdettiler. O kadar sinirlenmiştim ki resmen cinnet geçiriyordum. Duvarları yumrukladım sinirden. Bıraksalar paramparça edecem herifi, Sonra babam sakinleştirdi beni çektim geldim Adana'ya eve. Buda böyle bir anımdır.🙂

Aslında bu sadece iş hayatında böyle değildir yani aile hayatında toplum içinde insan bazı zaman birileri tarafından sevildiğini ve Onur'a edinmek istediğini istendiğini bilir. Bu aile içinde bile böyledir bazı zamanlar ailenizden birileri sizi teşvik ettiği zaman arkanızda destek olduğu zaman en korktuğunuz şey bile başarmak için çaba gösterirsiniz, ama en kötüsü meydana gelirse yani sen yapamazsın beceremezsin sen bir şeyden anlamazsın kafasıyla insanlar size yaklaşırsa Evet motivasyon olarak kötü olursunuz ve hiçbir şeyi başaramazsınız.

Bizim ülkedeki işverenlerin birçoğu da sadece kendi getirsini düşünür personelinin mutlu olup mutlu olmaması umurunda bile değildir.

Çalışanını motive ve memnun edeceksin ki o çalışan başarılı olsun. Eline her imkanı vereceksin, konforlu çalışmasını sağlayacaksın ki o da başarılı olacak