Charlie Chaplin seyircilere bir şaka yapar ve herkes gülmeye başlar. Chaplin aynı şakayı tekrar yapar ve bu sefer birkaç kişi güler. Aynı şakayı bir kez daha yapar ve bu sefer kimse gülmez. Sonra bu sözleri söyler: "Aynı şakaya defalarca gülemiyorsunuz. O zaman neden aynı şey için tekrar tekrar ağlıyorsunuz?" Not: Kişisel hayatınız beni ilgilendirmez. Hayat yorumlarınız lazım insanlara... #Alıntı#SizlereSorulur #HerNeyse
Aynı şakaya defalarca gülemiyorsunuz. O zaman neden aynı şey için tekrar tekrar ağlıyorsunuz?
Aslında her zaman aynı şey için ağlamıyoruz. Bazen aynı durum için ağlıyoruz. Mesela çok sevdiğin ilk aşkından ayrıldığında üzülüp ağlıyorsun. Bir müddet sonra başkasını sevip ondan ayrılınca ağlıyorsun. Kişiler farklı zaman mekan herşey farklı. Sadece olay aynı, ayrılık. Yakınlarımızdan örnek verecek olursak çok sevdiğimiz biri öldüğünde de evet ağlıyoruz. Ama bir müddet sonra ağlamayı kesip hayata devam ediyoruz. Ta ki bir şeyler hatırlatana kadar. Bu da tıpkı bir müddet zaman geçtikten sonra tekrar izlediğin şeyin seni güldürmesi gibi. Ben böyle düşünüyorum.
Bir şaka beni sarsamaz, üzüntü sarsar ve derin izler bırakır. Üzüntünün geçmesi zaman alır bu nedenle tekrarı onu körükler. Öte yandan şaka anlık bir durumdur yaşanır ve biter. Bu "ha brokoli ha barbekü hepsi besin" demeye benzer. Hattı zatında besin olsalar da işlevleri ve işleyişleri farklıdır..
Aşkta sevilen kişiden ayrilikta ağlamak gibi sanırım hayatımda en benzeyeni. Söz güzel uygulaması zor bana göre. 1 yıl her gece aglamis biri olarak büyüyünce geçiyor şükür :)
En İyi Cevaplar