Eşimi seviyorum ama çok bunaldım ve mutsuzum, öfkemi kontrol edemiyorum. öfkelenmekte haksız mıyım?

10 aylık evliyim. eşimi çok seviyorum. ama yapım gereği çabuk öfkelenen ve kontrolsüz biriyim. yani kızdığımda intikam almaya çalışıyorum, zarar veriyorum çok. beni öfkelendiren ve bu konuda objektif gözlerle değerlendirmenizi istediğim şu ki; evliliğimizden bu yana maddi problemlerimiz vardı. aslında maaşım çok iyi allaha şükür ama borç da çoktu. eşimin ailesi en ufak çöp dahi almadı. inanın ne ayıp bildiler ne terbiyesizlik artık ben onları unuttum. sürekli sabah 7 de kalk akşam 6 da evde ol, yemek hazırla, temizlik yap. eşimin akrabalarını ağırla, arada bizimkilere de git tabiki. ama ben bu manatonluktan ve iş stresinden yazın sıcağıyla birlikte iyice bunaldım. bir tanıdığımızın düğünü olacaktı ben cumartesi sanmışım gittik düğün salonuna eşimle, baktık yanlış sonra karta iyice baktık ki o gün kına varmış başka yerde ve düğün ertesi günmüş, ben de eşime dedim ki o kadar giyindik, müzikli bir yerlere gidelim. tabiki kavga yapacağımızı adım gibi biliyordum. sorunumuz bu bizim. eşim beni yanına mı yakıştırmıyor bilmiyorum, sadece evde vakit geçirmek istiyor. bir de köye ailesinin yanına gitmeyi çok istiyor, kendi annemlere giderken de ses etmiyor hatta kendi diyor annenlere gidelim diye. fakat, bir parka gidelim, ve yahut arkadaşlarla dışarı çıkalım nefret ediyor. o gün burnumdan getirdi. ne müziği istiyosun sen, evde müzik dinleriz, ben hafta içi çalışıyorum sürekli bir yerele gitmek istiyorsun. ikide bir bana bunaldım deme, çalışmak zoruna gidiyorsa çalışma ( araba kredisi, ev kirası, ev alışverişini kim yapacaksa o zaman, blöf atarak çalışma dediğini biliyorum çünkü). anlayacağınız, adam benim istediğim herşeye lüks gibi yaklaşıyor. ben ondan 2,5 kat fazla maaş alıyorum. zaten benim istediğim şey yapılsa parası benden çıkıyorinanın çok bunaldım. makine gibi yat kalk temizlik ev işi, bende eşimi cezalandırıyorum her kavgadan sonra, arabayı alıp çekip gidiyorum sabahın köründe akşam 23:00 e kadar yokum. telim de kapalı. dün düğüne de tek gittim.
Güncellemeler
+1 yıl
bu arada düğüne de babamın ricasıyla gidiyordu. babamlar tatildeler ve onlar bizim herşeyimize geldi diye, eşime rica etti bizi temsilen gidin dedi. ben de yanlış tarih bakmışım davetiyede. eşimle şimdiye kadar 1 kez düğüne gittik. O da kendi yakın akrabasınındı, o zaman 5 aylık evliydim. dans filan etmedik, benimle dans etmeyeceğini de biliyordum. insanlar siz neden kakmıyorsunuz deyip ısrar etmişti. çok ağlamıştım o zaman. dün de tek gittim düğüne, o gelmek istedi ben reddettim, bağırdım..
Eşimi seviyorum ama çok bunaldım ve mutsuzum, öfkemi kontrol edemiyorum. öfkelenmekte haksız mıyım?
Cevapla