D vitamini eksikliği hakkında..

Vitamin D eksikliklerinin Avrupa’da sanayi devrimi ile başladığına inanılmaktadır.

Bunun ana nedeni, günlük güneşlik yaşadığı köyünden, toprağından yeterli gelir elde edemeyen bireylerin köylerinden ayrılıp dumandan göz gözü görmeyen, sisli endüstri şehirlerine yerleşmesi olarak gösterilmektedir.

İnsan; çevresindeki canlılar, güneş, ay, ısı, ışık, yer çekimi, hava basıncı, gece, gündüz, mevsim farklılıkları ve daha burada yazılmayan binlerce değişken ile birlikte bir bütünün içerisinde yaşar.

Bu bütünün içerisindeki değişkenlerden biri değişirse insan bundan etkilenir ve hatta hasta olabilir.

D vitamin eksikliğine bağlı hastalıklar bu çevresel örgünün bozulmasına bağlı olarak ortaya çıkar.

Örneğin, anne yeterli güneş ışığı alamıyor ya da D vitamininden eksik besleniyorsa bebek D vitamin eksikliği ile doğabilir. Bebek doğduktan sonra da anne sütüne bağlı vitamin D eksiklikleri gösterebilir. Çocukluk, büyüme ve erişkin dönemlerinde de gene yetersiz güneş ışığı ve yetersiz beslenmeye bağlı D vitamin eksiklikleri görülebilir.

Bütün bunların dışında, bağırsaklarda emilim bozukluğuna bağlı ya da fenitoin gibi karaciğerde D vitamin yapımını engelleyen ilaçlara bağlı D vitamin eksiklikleri de söz konusu olabilir.

Tabii buna bir de derinin rengini eklemek lazımdır. D vitamini deride sentez edildiği için ten rengi ne kadar açıksa o kadar çok ultraviyole (mor ötesi) ışınını geçireceği için o kadar çok D vitamini sentezleyecektir. Bu da kışları gün ışığından yararlanamayan kuzey ülkelerinin beyaz tenli insanları için önemli bir avantaj oluşturur.

D vitaminin en bol bulunduğu gıdalar: Morina gibi yağlı balıklar, karaciğer ve yumurta sarısıdır.

Süt, D vitamini eklenmediği sürece, sanılanın aksine D vitamini için iyi bir kaynak değildir.

Yetişkinlerin günlük D vitamin ihtiyacı yaklaşık 200 IU’dur (International Units) bunun için de güneşli bir ülkenin bireyleri olarak aldığımız gıdalar yeterlidir. Ancak kemik kırıklarının önlenmesi için bu miktarın 800 IU’ya çıkması gereği önerilmektedir.

Unutulmamalıdır ki D vitaminin aşırısı, böbrek taşlarının oluşmasına, böbrekte kalıcı hasarlara, iştah kaybı, baş dönmesi, aşırı susama, damarlarda kalsiyumun birikmesi (kireçlenmeye) gibi çok sayıda patolojiye yol açar.

Yüksek dozda D vitamini tedavisinde hekim idrarda kalsiyum/kreatinin oranına bakarak aşırı kalsiyum birikmesini kontrol eder, gerek gördüğünde de 25-OH D3 testi ile kanda D vitaminin toksik düzeylere çıkıp çıkmadığını kontrol eder.

Raşitizm

D vitamini kemiğin kalsiyum ile sertleştirilmesini temin eder. Bu sürece mineralizasyon denir. D vitamini eksikliği çocukluk çağında raşitizme, erişkin yaşlarda da osetomalasi’ye (kemik erimesi) neden olur.

Raşitizmde kalsiyum çok az da olsa kemik yapımı durmaz ve kemik yapımı için gerekli kollajen ve diğer proteinler yapılmaya devam eder. Ancak mineralizasyon yetersiz olduğu için kemikler sertleşmez ve ağırlıkla eğilmeye müsait elastik bir hale gelir.

tesadüfen nette çok yorgun ve depresif halimi araştırırken şöyle bir siteye denk geldim belki size de faydası olur;
burada denilen benim şikayetlerimin d vitamini eksikliğinden kaynaklandığı, açık söylemek gerekirse vitamin eksikliğinden, hele ki d vitamini eksikliğinden kaynaklandığını bilmek beni çok şaşırtmıştı. biraz daha araştırma yapınca d vitamini eksikliğinin kadınlarda daha fazla olduğunu gördüm. dikkat edin anacım böyle şeyler.