Mutsuzum, depresyondayım, hiç bir şeyden zevk almıyorum, yaşamak istemiyorum. Ne yapıcam ben?

Allahtan korkmasam, ailemin üzülmeyeceğini bilsem hayatıma son vercem. 20 yaşındayım, ama herşeyden okadar yoruldum ki, çok bitkinim. Aşırı derecede duygusal bir insanım, insanları kırmaktan hep korkmuşumdur ama insanlar beni hep kırıyor.. fazla duygusal oldugum icin kucuck bisey bile beni yıkmaya yetiyo, çöküyorum resmen ve hemen hastalanıyorum.. özgüvenim sıfır, arkadaş ortamım küçük, asosyalim viraz kendimi eve kapatıyorum.. derslerimde zorlanıyorum daha doğrusu derslerime çalışamıyorum yeterince, olmuyoooo :( kendimi beceriksiz hissediyorum, sanki hayatta hic bisey beceremiyecekmisim gibi. Ornegin tanidiklarim ehliyetini aldi arabasini aldi, bn araba kullanmayi daha beceremedim. Onlar hem okuyup hem calisiyorlar ben evdeyim annemin babamin parasini yiyorummm sanki kendimi suclu hissediyorum. Bilmiyorum okadar karisik ki herdeyyyy hic bisey yolunda gitmiyo.. Allahim napcam ben ya rabbim... benim gibi olup sonradan bu durumdan kurtulan var mi?

Bu arada benim 5 yillik iliskim var, birbirimizin ilkiyiz ama ona bu dusuncelerimden bahsetmedimm. Anlamaz beni diye korkuyorum.. :(