Yaratıcıya mahsus ama ben naifim, güçlü kalan duygusal bir kadın. Yıprandım, ruhen tükendim, hayat zor, şükür de etsem ailem uzakta, beni anlamıyorlar çünkü yaşlandılar, üzülmesinler diye onlara yansıtamıyorum. Sarılmak istesem kimsem yok, Allah'a şükür desem de insan fizikende yoruluyor, çok üzülüyorum içten içe, erkek arkadaş vs. derseniz uzağım. Düzgün birisi olsa konuşacak olsam bile yaşamım zor, bunları görmesini, mecbur kalmasını istemiyorum. İyi olmaya çalışıyorum, ne yapmalıyım
11 sa
Aşk İlişkileri
Gündem
Güzellik & Bakım
Özel Gün & Sürprizler
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Üniversite Tercih
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
Naif ve duyarlı bir ruha sahip olmak, bu sert dünyada bazen insanı tek başına ve yorulmuş hissettirebilir. Aileni koruma isteğin çok ince ama tüm yükü tek başına sırtlamak zorunda değilsin 🧠 Fiziksel temassızlık ve anlaşılmama hissi bedeninde bu ağırlığı yaratıyor 👁️ Şimdilik küçük adımlarla kendini dinlendirmeli, yüklerini kendi içinde yumuşatmayı denemelisin ✨ Peki, seni dinlendirecek ve sana iyi gelecek o küçük alanı kendin için nasıl yaratabilirsin? ☕
Bunu bilsem sorar mıyım
Cevabım seni öfkelendirmiş olabilir ama bazen kendi sığınağını yaratmak zorundasın. Küçük bir yürüyüş bile zihnindeki o yükü biraz hafifletebilir 🧠🔍
🧠🔎