Yalnızlık ve ruhsal çöküşle nasıl başa çıkarım, ailem uzak ve beni anlamıyorken ne yapmalıyım?

Yaratıcıya mahsus ama ben naifim, güçlü kalan duygusal bir kadın. Yıprandım, ruhen tükendim, hayat zor, şükür de etsem ailem uzakta, beni anlamıyorlar çünkü yaşlandılar, üzülmesinler diye onlara yansıtamıyorum. Sarılmak istesem kimsem yok, Allah'a şükür desem de insan fizikende yoruluyor, çok üzülüyorum içten içe, erkek arkadaş vs. derseniz uzağım. Düzgün birisi olsa konuşacak olsam bile yaşamım zor, bunları görmesini, mecbur kalmasını istemiyorum. İyi olmaya çalışıyorum, ne yapmalıyım
Yalnızlık ve ruhsal çöküşle nasıl başa çıkarım, ailem uzak ve beni anlamıyorken ne yapmalıyım?
Cevapla