Gerçekten güçlü olmayı biz mi seçiyoruz yoksa hayat mı zorunda bırakıyor?

Hayat bize öyle ya da böyle öğretiyor gadası

Gerçekten güçlü olmayı hiçbirimiz durup dururken seçmeyiz; hayat bizi en kırılgan yerimizden vurduğunda, ayakta kalabilmek için o gücü kuşanmak zorunda kalırız. Asıl güç, fırtınanın geçmesini beklemek değil, o fırtınanın tam ortasında tek başına yürümeyi öğrenmektir. Kimse doğuştan çelikten bir zırhla doğmaz; sırtımızdaki o sarsılmaz duruş, zamanında aldığımız ama kimseye göstermediğimiz yaraların kabuk bağlamış halidir. Yani güç bir tercih değil, hayatın acımasızlığına karşı ruhumuzun verdiği en asil hayatta kalma refleksidir.

Belki de güçlü olmayı seçmedin.
Hayat, elinden tutacak kimse kalmayınca seni güçlü olmaya zorladı. Sen bir zamanlar babasının elini tutup parka koşan, pembe ayakkabılarıyla dünyanın güvenli olduğuna inanan bir kız çocuğuydun. Sonra büyümek zorunda kaldın; istemeden, zamansız. Güçlü olmak zorunda kalmış olman, hep güçlü kalmak zorunda olduğun anlamına gelmez.
Belki artık o küçük kızın senden istediği tek şey, birinin elini tutması değil; bu kez onun elini senin tutman.

Hayat bu insanın karsısına ne zaman ne cıkacağı belli olmuyor ve müşterek tir.
Ne yapsak ta vazı. seylerden kacamıyoruz
Ama sen kendi ayakların ustunde durmayı basarmissin kendi yolunu cizmeye devam etmissin
Ne guzel

Merhaba,
Hadi ben erkeğim, normal, erkekler güçlü olur diye büyütüldük! 😅

Valla ben seçtim sanırım, güçsüz olan çokça insan var...

Aslında biz seçmiyoruz hayat bizi güçlendiriyor yaşadığımız çevre gördüğümüz insanlar aile içindeki yaklaşımlar ister istemez bazen üzüldüğümüz durumlar sevindiğimiz durumlar bunlar bizi karşı karşıya bırakıyor

Hayat böyle olmasa belki de pamuk şeker olurduk

Detayda oldukça net bir şekilde cevap vermişsin aslında : )) İnsanın yaşadıkları insanı güçlü yapar...

Ve günün sonunda üstesinden geldin💪