Hayat bazen darmadağın ederken bile devam ediyorsa, biz mi güçlüyüz, yoksa mecbur muyuz?

Hayat bazen öyle sert savurur ki insan neye tutunduğunu bile unutur, ama bir bakmışsın sabah olmuş, kaldığın yerden devam ediyorsun. Acılar geçmemiştir belki ama yüzün yıkanmış, ayakkabını giymişsindir. İşte o an, insanın gerçekten güçlü olduğu mu, yoksa sadece mecbur kaldığı için mi devam ettiği sorusu çakılır içine. Peki, sence bu yürüyüş direnç mi, yoksa çaresizliğe alışmak mı?
Hayat bazen darmadağın ederken bile devam ediyorsa, biz mi güçlüyüz, yoksa mecbur muyuz?
Hayat bazen darmadağın ederken bile devam ediyorsa, biz mi güçlüyüz, yoksa mecbur muyuz?
Cevapla