Güçlü olduğumuz için mi her şeye katlanıyoruz yoksa kendimizi seçmeyi mi unutuyoruz?

Yapman gereken belki de en zor ama en gerekli şey şu... Seni sevmeye hazır olmayan insanlara sevgini sunmaktan vazgeç. Değişmek istemeyenlerle kendini yoran konuşmalar yapmayı bırak. Varlığını görmezden gelenlere kendini göstermek için çabalama. Seni bir “seçenek” haline getirenlere öncelik verme. Seni inciten insanlara katlanmayı bırak. Kalbindeki acıyla baş edebiliyor olman, o acıyı hak ettiğin anlamına gelmez...

Bence ikisi de olabilir. Bazen güçlü olduğumuz için dayanıyoruz, her şeyi göğüsleyebileceğimizi sanıyoruz. Bazen de kendimizi seçmeyi unutuyoruz; kendi sınırlarımızı ve ihtiyaçlarımızı görmezden geliyoruz. Aslında önemli olan hem güçlü olmak hem de kendimizi ihmal etmeden sınırlar koyabilmek.

Her şeyi değersizleştirmediğimiz için katlanırız genelde. İnsana, sevgiye, samimiyete olan inancımızı kaybetmemek için katlanırız.

Bizi buna iten koşullar değil bakış açımızla birlikte değer yargılarımızdır.

İnsan gibi olmak, öyle kalmak.