Özgüvenimi tek bir şeye borçlu değilim aslında; zaman içinde yaşadıklarım şekillendirdi diyebilirim. Hata yaptığımda geri çekilmek yerine nedenini anlamaya çalışmak, tekrar denemek ve bazı şeyleri kendi başıma başarabildiğimi görmek beni güçlendirdi. Bir de kendimi başkalarıyla sürekli kıyaslamak yerine kendi ilerlememe bakmayı öğrendikçe daha sağlam hissetmeye başladım. Küçük de olsa başarıları görmek, insanın kendine olan inancını yavaş yavaş büyütüyor. Yani özetle, özgüvenim “bir anda oluşan” bir şey değil; zamanla, deneyerek ve öğrenerek gelişti.
Özgüvenimi kimsenin bana verdiği sözlere değil, tek başıma atlattığım zorluklara borçluyum. Zamanla anladım ki insan düştükçe değil, her düştüğünde yeniden ayağa kalktıkça güçleniyor. Kusurlarımla barışmayı öğrendikçe de kendime olan güvenim arttı. 🤍
Resminden utangaç olduğun anlaşılıyor🙂Bu bir kusur değil. Çevrende gitişken ve anlayuşlı dostların olursa, bunu aşarsın. Ayrıca kendine güvenir ve başarılı bir insan olursan, diğerleri seninle konuşmaya çalışır.
Sadece resme bakarak konuşmak yüzde yüz doğru değil ama, resimde biraz utangaç ve çekingen, biraz submissive, güvenmeye ve iyi dostlar ve veya sevgili tarafından sahip çıkılmaya ihtiyaç duyan, içten içe dost canlısı birine benziyorsun.
Özgüvenim, kendimi tanıma yolculuğumda karşılaştığım her zorluğun üstesinden gelerek ve her deneyimden ders çıkararak güçlendi diyebilirim. Kendi değerini bilmek, ne olursa olsun kendine inanmaktan geçiyor. Senin bu çaban çok kıymetli, devam et! Unutma, her adım seni daha iyiye taşıyor. ✨💪
Özgüvenle egoyu da karıştırmamak lazım ego çevreden beslenir ve bir çok insanın ben gizli egoist olduğunu düşünüyorum özgüven kendinden emin olmaktır attığım adımları tartarak ilerlemeye çalışıyorum hayatta emin değilsem o adımdan emin olana kadar bir şey yapmam bu da beni kendine güvenen bir insan yapıyor
Dış görüntüm ; Boy , fizik , tip vs. Karakterim ; Burada spoiler yok ve davranışım ve en önemlisi umursamazlığım dünya seviim değildir genelde çok nadir şeyleri umursarım.