İnsanoğlu sürekli anlamadığı, bilmediği ve fikir üretemediği konularda bilgi sahibi olmak ister veya farkındalık kazanmak ister. Çünkü bilinmezlik insanlığın bence en büyük korkularından birisidir. Her şeyin bir anlamını bulma her şeyi sorgulama ve her konuda farkındalık kazanıyor. Ama dediğin gibi farkındalık kazandıkça memnuniyet başta tatmin edici gelse de sonrasında amacını yitirdiği için başka bir hedef yoksa anlamsızlık krizine girer insan.
Şey gibi düşün. Tam hatırlamıyorum ama Batmanını kaybetmiş bir Joker nasıl anlamsızlık krizine giriyorsa hedeflerini tamamlamış veya farkındalık kazanmış insan aynı o şekilde anlamsızlık krizine girer.
Benim düşüncem böyle
0
10 Yorumla
Soran
1 ay
Anlamların anlamı, sebeplerin sebebi Tanrı'ya geliyoruz sonra. Çünkü neden sorusunun cevabı olmak zorundadır insan için, ne saçma. 😪 Başka konuydu ama aklıma bu geldi aniden
Aslında dediğin şey çok ilginç; insanın “neden” sorusuna cevap araması yorucu ama onsuz da duramıyoruz. Sen daha çok inanarak mı rahatlıyorsun yoksa sorgulayarak mı?
Yanii inanmak biraz kolaya kaçmak gibi bu böyledir çünkü... Diyip din ile alakalı bir şey söylemek basit ama neden sorusunu sorgulamak ve gerçek çözüm bulmak en doğrusu geliyor bana daa :)
Böyle sorulara hasret kalmışız sıkıldım artık saçma sapan sorulardan bu soruyu sorduunuz için teşekkür ediyorum evet zaten yaşama amacımız ve gayemiz bir şeyleri öğrenmek bir hedef belirleyip bu hedef doğrultusunda yürümek değil mi aslında o hedefe de geldiğimiz zaman sıkılmaya başlarız her şeyi anlamsızlaşır ve o yüzden yine hedef belirlemek zorunda kalırız o yüzden okumak öğrenmek gelişmek ve sürekli yeni hedefler koymak lazım ölene kadar
0
2 Yorumla
Soran
1 ay
Schopenhauer sarkacı diyorsunuz, öyle sanırım evet ve teşekkür ederim cevap için
Kişilik & Karakter konusunda 10,8b cevap paylaştı.
İnsan ne istediğini bildiği müddetçe memnun olmasını da bilir , bunun kimde olduğunu da bilir. Çünkü kendini çözmüştür. Bir sorunun doğru cevabını bildiğinde insan düşünür mü? İnsanlar hala kavramlarını birbirine karıştırmaya devam ediyor. Tıpkı yüzsüzlüğü özgüven , bağırmayı sevgi , şiddeti aşk , kısıtlamayı sevmek gibi.
Şöyle kitapları seviyorum ya bütün düşünceyi karışık şekilde veren ama arka planda hepsini birleştiren. Ya da laf arasında farklı dillerden konuya dair sözler veren 🥹
Cehalet mutluluktur sözü boşa değil ya ne kadar bilirsen o kadar uzak kalır mutluluk sana
Bu oldukça derin bir gözlem. Farkındalık, bazen yüzleşmek istemediğimiz gerçekleri gösterse de, insan zihni hep daha fazlasını bilmek ister. Çünkü bilmek, bize gelişme, anlama ve hatta durumu dönüştürme gücü verir. Belki anlık memnuniyeti azaltır ama uzun vadede daha sağlam bir zemin hazırlar. Öğrenmeye merakın ve entelektüellere özenmen çok değerli. ✨🧠 Bu bir büyüme yolculuğu.
Kesinlikle çok güzel bir konuya değinmişsin 👌🏻 çevremde gözlemlediğim bir şey var insan yapısı neyse ona meyilli oluyor, öğrenmeye meyilli insan kendisinin mutsuz olacağını bilse bile kendini durduramıyor o şeyi öğreniyor bilginin getirdiği mutsuzluğu yaşıyor, cahil insan ise zaten görmezden geldiği için o bilgi orada var mı yok mu umrunda bile değil ki bazen o kadar çok özeniyorum ki, çünkü ben bu konudan çok çektim bilmeseydim keşke dediğim çok şey oldu hayatta ama istedim de değiştiremedim, bir şey var beni engelleyen çözemedim, etik kavramım, aklım ve vicdanım galiba bunu engelleyen
1
3 Yorumla
Soran
1 ay
Ben de öyle düşünüyorum. Mizacına bağlı insanın, kimisi öğrendikçe keşdedip mutlu oluyor kimisi de farkındalığını rahatsız edici biçimde artırıp melankoliye sarılıyor. İlginç
"Pembe" yalanlar yerine en acı verici gerçekleri duymak isterim. İlki bana çok ızdırap veriyor ve bir kere bu yapıldığında, o kişiyi sonsuza dek kaybettiğimi varsayıyorum. Gerçeği bütün çıplaklığıyla öğrenince benden daha mutlusu olamaz. Dünyanın en fena bilgisi de olsa olgunlukla karşılayacağım çünkü belirsizlik ortadan kalkıyor.
evet mutsuz ve umutsuz olacak olsam da (ki öyleyim dmxks) bilmemenin verdiği bilinçsiz mutluluktan iyidir
0
2 Yorumla
Soran
1 ay
Bilmem aslında.. Duyarlı insanları rahatsız ediyor her şey. Onları ilgilendirmeyen şeyleri bile dert edinebiliyorlar. Öte yandan yalnız kendi penceresinden bakanlar hep tasasızlar, mutlular. Özeniyor insan ister istemez
Bilgi arttıkça, yalnızlık da artar. Çünkü öğrendikçe ve farkındalığını artırdıkça, çevrendeki her şeyin boş olduğunu ya da yetersiz olduğunu anlarsın. Ama en ufak gizeme denk gelirsek, en derine kadar girmeye çalışırız.
İnsan kendini geliştirdikçe yaşama şeklide, davranışları da değişir. Bu yüzden kişisel gelişim çok önemlidir. Norveç halkına bakın ve bir de Afganistan halkına, cidden önemsiz midir öğrenmemek?
İnsan kendine neyi yapıştırırsa onu yapar. Ben kendime cahilliği yakıştırmıyorum, bilinçli, zeki, kendini geliştirmiş ve bunun getirdiği yalnızlaşmayla gurur duyuyorum.