İyi olmak her zaman kaybettirir mi?

İyi olan sevilmez. İyi olan değer görmez. İyi olan dinlenmez. İyi olan ilgi görmez. İyi olan kaybeder. İyi bir kişinin görevi sadece iyi birisi olmaktır, iyiliği haketmek değildir. İyi olanın hisleri kimsenin umurunda değildir. İyi olana kimse "Nasılsın?" diye sormaz çünkü onu sormak iyinin görevidir. İyi olan sevilmez çünkü iyidir. Kötülüklerle kimsenin aklını karıştırıp cezbetmez. Çözülmesi basit kişidir, o yüzden hiçbir zaman gerçekten sevilmez. İyi olan kendisinden başka herkes için işlevseldir ama iş iyiye geldiğinde kimseler yoktur ortada. Kimse iyinin yanında durmaz. İyi olan iyiliğiyle kaybetmeye mahkumdur.

Doğru mu bunlar? İyi olan her zaman diğer insanlara kaybetmek zorunda mıdır? İyilik kişiye zarardan başka bir şey getirmez mi? Bu dünyada bir yer edine bilmek için birilerinin hakkını gaspedecek ve o yeri zorla alacak kötülüğe mi sahip olmamız gerekiyor? İyilerin bu dünyada hiçbir zaman bir yeri olmayacak mı?