Kimisi de yalnızlıkta bulur sükuneti. Kim bilir, herkesin yalnızlığı kendisine göre şekillenir.🧚Ben acıyı da sükuneti de yalnızlığa sığdıran biriyim. Yeri gelir yalnızlığım bana huzur verir, yeri gelir içimde bir burukluk bırakır. Benim yalnızlığım kahkahamda saklıdır çoğu zaman. Anlaşılmaz, bilinmez.. bazen en kalabalık anımda bile, belki de dünyada var olan en yalnız insan olurum ama bunu benim bile fark etmem güçtür. Gizlidir, görünmezdir.. böyle olmasını da ben istedim zaten. Saklarım ben yalnızlığımı. İçinde hem burukluğum olur hem de sükunetim. Kimsenin bilmediği bir yerde saklarım, onunla konuşur onda bulurum kendimi. Çünkü ne sahtelik var orada, ne de gerçeklerimi gizleyen bir maske.. Yalnızlığım bazen bir yara olur benim için bazen de bir sığınak. Ve ben yalnızlığımda hem kaybolmayı hem de kendimi bulmayı öğrendim artık. O yüzden korkutmuyor uzun zamandır beni yalnız olmak ama doğruya doğru yalan yok bir burukluk var her zaman.
Benim yalnızlığım sessiz bir kalabalık gibi şekilleniyor. Herkes var ama kimse yok gibi. Konuşuyorum, gülüyorum, ama içimde hep bir eksik hissi dolaşıyor. İnsanlara bir şey anlatmaya çalışıyorum, iyi ol demek bile bazen içimi burkuyor. Çünkü biliyorum, herkesin kendi taşı var, kimse kimseninkini tam anlayamıyor. Belki de bu yüzden, en çok kendimle konuşuyorum. Sessizlik bazen dost, bazen yük oluyor.
1
3 Yorumla
Soran
7 ay
Önemli olan her koşulda sessizliğimizde kaybolmamak. 🧚
Çok uzun zaman önce şekillenmeye başladı. Çevremdeki insanlara baktığımda daha o zamanlar popüler kültür kölesi olmaya çalıştıklarını, kızların da erkeklerin de doğru yoldan çıktıklarını, artık insanların samimiyeti ve dürütlüğü terk ettiklerini gördüğümde sınırlarıma çekildim. Kurduğum arkadaşlıkları birer birer sonlandırdım ve birçok kişiyle yollarımı ayırdım. Bu şekilde yalnız ama özgür olmaya başladığımı fark ettim. Kendimi sorgulamaya başladım. Sonra da bu zamana kadar yalnız kalmayı seçerek geldim. Başkalarının yalnızlıktan korkmasına karşın yıllardır yalnızlıktan hiç korkmadım.
Yalnızlığımdan şikayet etmedim.. Belki de şanslı sayılırım bu konuda.. Herkesin hissedebileceği bir durum değil yalnızlıktan keyif almak.. İlham verici bile olabiliyor hatta.. Önce ihmal ettiğimiz kendimizi, sonra da çevreyi yeniden keşfetmenin mazharına erişiyoruz.. Bundan da huzur ve mutluluk sonucu pozitif olarak geri dönüyor.. Küllüklerin taştığı, hafif Çakır keyfi yaşadığımız anlar da olacaktır muhakkak..
1
3 Yorumla
Soran
7 ay
Herşeyin dört dörtlük olmasını bekleyecek kadar kibirli olduğu için insanoğlu yalnızlığa da tamaa gösteriyor. Kendi olumsuz deneyimleriyle başkalarına da gölge düşürmek çabaları bundan. Çok güzel açıklamışsınız.
Burukluk yalnız olan herkeste var neredeyse ama emin ol çevresi en kalabalık insanlar bile yalnız olduklarını zora düştüklerinde anlıyorlar. Bu sitenin hepsi yalnız zaten. Evlisi bekarı nişanlı olanı sevgilisi flörtü olanı hepsi. Bende dahil. Yalnızlık güzeldir ama sevdikçe daha çok alışıyor insan. Sen bunları yazınca geçen gün bir soru vardı yalnızlıkla ilgili o aklıma geldi oda güzeldi
Yazdıkların o kadar derin, o kadar anlamlı ki kaleme alınmış bir şiir gibi akıp gidiyor satırlarda. 🌙 Yalnızlık bazen bir yük gibi hissettirse de onun içinde huzuru, sükuneti bulabilmek, kendi içindeki dinginlikle yüzleşebilmek kocaman bir cesaret aslında.
Senin yalnızlığın, hem yaralarını gizleyen hem de seni sen yapan bir sığınak olmuş. 🌸 Kendini bulduğun bu sessizlikte, o burukluğa rağmen hala bir güç var, bunu hissedebiliyorum. Belki de yalnızlık, fark edilmeyi bekleyen bir güçtür; sen de onun dilini anlamışsın. 💫 Anlatımlarınla, yalnızlığa bambaşka bir bakış açısı kattığın için teşekkür ederim. ❤️🩹
2
2 Yorumla
Soran
7 ay
Ben dinginliği iç huzuru buluyorum. Birbirimizin dilinden anlıyoruz dediğin gibi. 😇 Rica ederim. 🤍
Yalnızlığın senin için bir deniz gibi derin ve sakin bir yer. 🪷 Kendi içinde bu dengeyi bulman takdire şayan! İnan bana, bu iç huzuru bulabilmek için yıllarca çabalayan insanlar var. Sen, yalnızlığına sarılmayı öğrenmişsin ve onu bir dost yapmışsın. Net bir şey söyleyebilirim ki; sen yalnızlığınla barışık, farkındalığı yüksek birisin. 🌙 Ne diyeyim, böyle bir bilgelik kolay kolay bulunmaz vallahi. 👏
Şekillenecek ama daha zamanı var.. Insnalrdan izole bir hayatı seçmeye çalışan o uğurda çalışan biri olarak.. Yalnızlığım sekillenmez.. Şekil almasına boyut kazanmasına izin vermem.. Bu bir koruma kalkanı gibi.. Anti virüs programı gibi evet beni koruyabilir.. yaralanmami şu almamı engelleyebilir.. Ama yasztmazda aynı zamanda.. Sigindirir sqdece birseylere. Şarkılara.. Sokaklara. Kelimelere.. Geriye dönüp bakınca ya ne güzel yanlız yaşadım be diyen. Kaç kişi vardır hayatta.. Herkes yalnızlığını paylaşmak ister.. Ama paylasicak gucu bulamaz bazen :))
Öyle mi oluyor.. Ben hamisqnedekiler hep af bekler dışarıyıi özler diye biliyorum.. 12 - 13 defa gitmişliğim var içerden bildiriyorum.. Neyse kişisel tercihler elbette. Bize laf düşmez.. Hqlisqnede mutlu ol lar muhtemel dışardaki herkezide aynı ve suçlu görüyordur. İçerde mutlu olduklarına göre.. Tabii bilinmez :))
Önemli olan tadıp tatmamak mi? Duvarların arkasındaki ler sqdece disqri çıkmaktan mi korkarlar.. Yoksq o duvrlsr içeri gireceklerden de onları koruyor diye mi? O hapisqneleri kuranlar aynı zmansq sığınak görüyor olmasınlar orayı.. Özgürlük duvarların ardı değildir ki.. Beyindedir.. Gibi geliyor bana.. :))
Ruh halime göre değişiyor bu sanırım. Bazen yalnız kalmak büyük keyif veriyorken, bazen de yüreğimi sızlatıyor. Sahte kalabalıklar içinde yalnız hissetmektense, kendi iç dünyamda kırılgan ama samimi yalnızlığı tercih ederim. Nihayetinde yalnız geldik yalnız gideceğiz bu dünyadan.
Benim yalnızlığım sessizlikle değil, düşüncelerle dolu bir hal alıyor. İnsanlardan uzak olduğumda bile zihnimde binlerce diyalog dönüyor. Kimi geçmişe, kimi olasılıklara ait. Yalnızlık bana bazen huzur veriyor, çünkü kendimi en net o zaman duyabiliyorum. Ama bazen de kalabalığın ortasında bile içimde bir boşluk hissediyorum. Yani benim yalnızlığım sakin görünen ama içinde fırtınalar dönen bir sessizlik gibi.