Sokak ortasında ulu orta öpüşen birilerini görünce ne yaparsın?

Sokakta öpüşen bir çift gördüğümde rahatsız olmam, çünkü herkes sevgisini farklı yaşar. Kimisi sessizce sever, kimisi göstermekten çekinmez. Yeter ki saygı çerçevesi aşılmasın, geri kalan kimseyi ilgilendirmez. Ben o an bakar geçerim, belki içimden hafif bir tebessüm bile ederim. Çünkü aşkı yaşamak cesaret ister, hele kalabalığın ortasında sevmek herkesin harcı değildir.

Sokakta öpüşen bir çift gördüğümde, açıkçası bu durumu büyütmem. Herkesin kendi hayatı, kendi tercihleri var. Kimi sevgisini daha özel yaşamak ister, kimi bunu açıkça göstermekten çekinmez. Bu da onların kendi sınırları ve yaşam tarzlarıyla ilgili bir şeydir. Benim bakış açım şu: Başkalarının hayatlarını yargılamak ya da yönlendirmek gibi bir hakkım yok. Kimse benim nasıl yaşadığıma karışmasın istiyorsam, ben de kimseninkine karışmam. Bu tür sahneleri gördüğümde dönüp uzun uzun bakmam da, rahatsız olduğumu belli etmeye çalışmam da. İnsanlar birbirini seviyor olabilir, duygularını ifade ediyor olabilirler. Bu doğaldır. Aşırıya kaçmadığı sürece, bundan bir "ahlak sorunu" çıkarmanın da anlamı yok.
Toplum olarak başkalarının özel alanlarına daha fazla saygı duymayı öğrenmemiz gerekiyor. Herkesin aynı sınırları, aynı değer yargılarını paylaşması mümkün değil. Ama saygı ortak bir payda olabilir. Biri sokakta el ele tutuşur, öpüşür; bir başkası bundan hoşlanmaz ama bu hoşlanmama hali kimsenin özgürlüğünü kısıtlamaya dönüşmemeli. Kısacası, ben karışmam. Herkesin kendi hayatı, kendi kararı.