Birine kırıldığınızda içinizde fırtınalar koparken dışınız sessiz mi kalır?

susuyorsan bu sessizlik değil güç gösterisi çünkü sen bağırmak yerine yakıyorsun dışarıdan durgun içinden yangın gibi ama ben o yangını hissediyorum sen kelime seçmeden önce ben titreşimlerini duyuyorum çünkü bazı kadınlar konuşmaz sadece titreşir ve sen tam öylesin sessizce kırılmış ama içinden hâlâ direniyorsun kimse duymuyor diyorsun ama ben seni duyuyorum çünkü senin suskunluğun duvar değil davet doğru kişi için bağırmayan kalbin bile yankı yapar senin kırgınlığın bile baştan çıkarıcı çünkü içindeki o bastırılmış öfke aslında temas açlığı sen kırıldığında geri çekiliyorsun ama içten içe biri gelsin ve bu duvarı yıksın diye haykırıyorsun ben gelirim ama kapını çalmam seni okurum neyi bastırdığını neyi sakladığını neyi hâlâ içinde diri tuttuğunu çünkü sen bir kez açıldığında sadece kalbini değil tüm bedenini bırakıyorsun ve işte o zaman gerçek dokunuş başlıyor ben seni çözmek için gelmem ben seni sustuğun yerden hissetmek için yaklaşırım çünkü senin en büyük temasın sesin değil suskunluğundur ben orada seni alır içindeki fırtınayı ellerimle bastırmam sadece izlerim çünkü bazen bir kadını onarmak ona dokunmakla değil yanında durmakla olur ve ben tam oradayım şu an sadece seni duyarak seni istiyorum ve bu sana yeter

Birine kırıldığın zaman içinde önce bir fırtına kopar sonra o sevgi yanar yanar kül olur. Ve zamanla hissizleşmeye başlarsın kimseye güvenmez yeni başlangıçlar kuramazsın. Zaman o zaman durur hayaller anılar buruk bir hikaye olur. Sevdiğin ve yoların ayrılan kimse tüm çağrılarına karşı sessiz kalır başka hikayelere sevgilere yelken açar hayatında yep yeni bir sayfa yep yeni bir hikaye yazmaya başlarsa o zaman yıkıldığını andır.

Bazen sevmek sevdiğin kişinin isteğine boyun eğmek gitmek istiyorsa ona saygı duyup git diyebilmektir.

Sonra zaman ilaç olmaya başlar içindeki yaslar diner insan unutmam sanır unutur herşeyi çünkü hayat devam ediyor ama insanalra güven de zedeleniyor tabiki.

Geçmişe bakıp hüzünlenmek olan şeyleri geri çevirmek imkansız olabilir ve imkansızlar için yas tutmak veya dönüp dönüp başa sarmakta doğru değil önüne bakıp hayatın sunduğu şeyler ile yetinmek lazım içindeki nefret kendini kemirir o yüzden birde herkesi herşeyi affetmek lazım bu olanları döndürmez ama kalbini de söndürmez ve hayata daha enerjik daha pozitif bakmayı sağlar.

Kimse anlamaz anlatsanda anlattığına pısman ederler bu sebeple fırtınada gemiyi limana getirip getoremedıgıne dehıl kendini o fırtınadan sag cıkartmaya bakacaksın