Kendini saflaştırmak için önce hangi alışkanlığını bırakman gerektiğini hissediyorsun?

Varlıklarla iletişim kurmak istiyorsan, önce içerideki yükleri tanıman gerekiyor. Herkes töreni, duaları, kelimeleri soruyor ama asıl mesele neyi bıraktığın. Ben de bu yolda ilerlerken şunu fark ettim: bazı alışkanlıklar sadece zaman çalmıyor, ruhsal enerjiyi de kapatıyor. Küçük gibi görünen şeyler aslında büyük engeller yaratıyor. Aşırı düşünmek, her şeyi analiz etmek, sürekli savunmada kalmak… Bunlar saf bağlantının önüne perde çekiyor. O yüzden kendime şu yolu belirledim: Ne zaman çağıracaksam, önce sadeleşiyorum. Sustum, sustum ve sustum. Sonra içimdeki gereksiz gürültü azaldı. Ve gerçekten, o zaman hissetmeye başladım.
Kendini saflaştırmak demek kusursuz olmak değil. Ama en azından neyin seni aşağı çektiğini bilip, ondan uzaklaşmak. Bazen bir söz, bazen bir bakış bile ruhuna ağırlık yapıyor. O yüzden artık seçiyorum: Hem neyi çağıracağımı, hem de neleri geride bırakacağımı. Gerçek bağlantı, temizlikle başlıyor. İçerisi netse, gelen de net olur.