Sahip olmaya çalıştıklarınız için alışkanlıklarınızdan vazgeçebilir misiniz?

Alışkanlıklar insanın kendisidir aslında. Çünkü sürekli olarak tekrarlandığı için kişinin kendisini de oluşturur alışkanlıklar.
Örneğin geç uyuma alışkanlığı, kitap okuma alışkanlığı, beslenme alışkanlığı, her sabah veya her akşam duş alma alışkanlığı, zordan kolaya doğru veya tam tersi şekilde başlama alışkanlığı gibi say say bitiremeyeceğimiz kadar bizi biz yapan iyi veya kötü yaşayış tarzıdır alışkanlıklar.
Bu bağlamda sahip olunmak istenen her ne varsa tutkularımızın tezahürüdür esasında. Tabii sahip olunmak istenen şey alışkanlıklarımızı erteleme gücüne sahipse tutkulu bir biçimde bağlanmaya işarettir.
Bu bir insan dahi olsa kişinin alışkanlıklarını değiştirebileceği, yani kendisini değiştirebileceği kadar güçlü isteğe mazhar olmuş kişi olduğu anlamına geliyor ama ne zamana kadar?
İşte kilit soru da bu.
Alışkanlıklarımız kolay kolay değişmez , sadece bazı nedenlerden dolayı alışkanlıklarımızdan feragat ederiz ve o nedenler tükenmeye başlayınca alışkanlıklarımıza geri döneriz. Dolayısıyla sahip olmak istenilen her ne varsa anlık tutkuların tecellisinden ibarettir. Bu uğurda bizi biz yapan alışkanlıklarımızdan bir süreliğine uzaklaşabiliriz ve alışkanlıklarımızdan vazgeçtimizi sanırız ama vazgeçmeyiz. Sadece ara veririz. Zamanı gelince, tutku azalınca alışkanlıklar daha cazip gelemeye başlar.
O bakımdan alışkanlıklarınızdan vazgeçmiyorsunuz, ara veriyorsunuz; bir süre sonra geri dönmek üzere.

İnsanın içinde bir konuda farklı düşünceler, var olan şeyden farklı istekler ve hisler oluşmaya başlamışsa eğer, onları gerçekten istiyor demektir. Çünkü öncesinde böyle bir his yoktu o kişide. Neden arada kalır peki?

Korkar, arada kalır. Cesaretini toplayamaz, arada kalır. Hayata olan bakış açısına terstir (veya öyle sanıyordur), arada kalır. Alışkanlıklarından kopamaz, arada kalır.

Neden arada kalırın cevap yelpazesi epey geniş fakat bunu istemesinde bir şüphe yoktur. İstiyordur, bu yüzden aklındadır😉