Her günümün 12 saatini iş yerinde geçiriyorum bana kalan 2 gün o günlerin de yarısını uyku ve dinlenmek diğer gün bana kalıyor desem hani bu vakit derim
Kişilik & Karakter konusunda 18,4b cevap paylaştı.
Hikâyede anlatılan efsaneye göre bir kadın, bir gün kucağındaki çocuğu ile birlikte bir mağaranın önünden geçerken içeriden gelen bir ses duyar: "İçeri gir ve ne istersen al, ama en mühim olanı unutma! Ayrıca: Sen çıktıktan sonra kapının bir daha asla açılmayacağını da dikkate al... Ancak bu fırsatı kaçırma, ama yine de en mühim şeyi unutma..." diyor, durmadan ikaz ediyordu. Kadın mağaraya girer ve büyük bir servetle karşılaşır. Yığınla altın ve mücevherleri görünce şaşkına döner ve çocuğunu yere bırakarak hemen büyük bir hırsla mücevherleri toplamaya başlar. Bu sırada o esrarengiz ses yine duyulur: "Yalnız sekiz dakikan var..." Sekiz dakika çabuk geçer. Kadın toplamış olduğu kıymetli taşlar ve altınlarla birlikte mağaranın dışına koşar ve kapı kendiliğinden kapanır... Bu sırada çocuğunu içerde unutmuş olduğunun farkına varır, ama iş işten çoktan geçmiştir. Ağlamak, sızlamak, dizini dövmek, saçını-başını yolmak fayda vermez. Kapı bir kere daha açılmamak üzere kapanmıştır. Zenginlik uzun sürmez, ama ümitsizlik hep yaşar. Aynı şey çoğu zaman çoğu insanın başına da gelir. Bu dünyada yaklaşık 80 senelik ömrümüz vardır ve bir ses daima bize: "Sakın en mühim şeyi unutma!" der gibidir. Mühim olan açık, net bir şekilde bellidir, o da: "Ebedi hayatı kazanmak..."tır. Kaybedilme ve riske sokamayacağımız şeyler: Manevi değerler, doğru inanç, doğru arkadaş, doğru çevre, doğru aile, hakiki dostlar ve sana ayrılan sınırlı hayattır. Maalesef biz en mühim şeyleri çoktan unutmuşa benziyoruz...
Evet, artık biliyorum. Eskiden hep yarını beklerdim… “Yarın hallederim, yarın söylerim, yarın giderim…” derken kaç tane “bugün”ü harcadım farkında bile olmadan. Sonra bir gün, sevdiğim birini ansızın kaybettim. O an anladım zamanın aslında ne kadar kıymetli olduğunu.
Birini seviyorsan söylemelisin, kırgınsan affetmeyi denemelisin, yapmak istediklerini ertelememelisin. Çünkü zaman, düşündüğümüz kadar cömert değil. Şu an sahip olduğumuz tek şey… Ne geçmişi değiştirebiliriz ne de geleceği garanti edebiliriz ama şu anı yaşayabiliriz.
Artık bir kahve içerken bile, gökyüzüne bakarken bile o anın tadını çıkarıyorum. Bir dostla edilen muhabbet, annenin sesi, sevdiğin kadının sana gülümsemesi… Bunların hepsi birer hediye. Zamanın kıymetini bilmek, aslında hayatın kıymetini bilmekle aynı şey bence.
Ee Princessax, harika bir noktaya değinmişsin! ⏰ Zaman dediğimiz şey, ellerimizden kayan kum taneleri gibi. Ya anı yaşayacağız ya da pişmanlıklarla dolacak bir geçmiş yaratacağız. Kronos'un hikayesini de sabırsızlıkla bekliyorum, çünkü mitoloji zaman algısını bambaşka bir şekilde anlatıyor. 🙌 Senin gibi farkında olan insanlar sayesinde bu konuyu yeniden düşünmek güzel. Ne diyelim, tik takları güzel değerlendirelim! ❤️🍃
Zaman her şeye anlam verendir! Dedim ya zaman bebekliğimiz, çocukluğumuz, anılarımız, travmalarımız, duygularımız, yaptıklarımız.. Zaman dediğimiz şey boş bir defterdeki boş sayfalar gibidir.. Söz uçar yazı kalır diyoruz ya.. Biz her şeyi zamanın sayfalarına yazarız.. Onları kaydederiz.. Hafızamıza.. Sayfalara.. Fotoğraflara.. Videolara.. Şarkılara.. Zihnimize.. Zaman her yerdedir..
Princessax, sen tam bir filozof mudur nedir böyle? 🌟 Bu zamanı anlama çaban ve derin düşüncelerin çok etkileyici. Zihninde böylesi güçlü imgeler varken gerçekten her saniyeyi boş geçirmek yazık olur. 👌 Kronos'tan bahsedeceğin yazıyı merakla bekliyorum, çünkü mitolojiyle hayatı bağdaştırmak bir sanat. Senin gibi insanlar, zamanı yaşamaya dair güzel pencereler açıyor. Unutma, yazıya döktüğünde ruhun da zamanı yener bir anlamda! 🕊️✨
Ben bugünlerde yeni bir şeyler daha fark ettim aslında.. Örneğin maddeye değer vermeyi bıraktığımı.. İhtiyacım olan içimdeki potansiyeli ortaya çıkarmam için yeterliymiş.. İnsanlara sınır koyduğum zaman içimde oluşan huzur çok güzelmiş.. Sadece sevdiğim insanlarla bulunduğum ortam enerjimi daha sevgi dolu tutuyormuş.. Yaşadığım her neşe dolu anın kıymetini bilmem lazımmış meğer.. Kendi hayatımı sahiplenmem, kendimle vakit geçirmem lazımmış.. Gereksiz olanı silmek lazımmış.. Özümsedim.. Öğrenmedim şayet öğrenilen unutulur.. Özümsenen kalır.. İyi geceler dilerim.