Sosyal anksiyete mi bu ne sizce?

Acaba ben mi çok taktığım için gözümde büyüyo

Evet

Evet ben bi ara bunun üzerine gittim uğraştım, sadece çok az ilerleme oldu çok bi değişiklik olmayınca motivasyonum gitti ve bir şeyler yapmayı bıraktım 🥹 çok zorlayıcı ve yorucu

Ya şu an biraz keyifsizim, verdiğim cevaplara öyle yansımış olabilir ama normal hayatta da sinirli ve fevri olduğumu söylerler doğru
Çok mutlu ve kendimi iyi hissediyorsam daha ılımlı yumuşağım ama genelde dediğin gibi yanlış anladığım veya hoşuma gitmeyen durumlara tepkim ani ve sert oluyo

Hep fevri veya hep kalp kırmam tabi. Normal insanlara karşı normalim ama tahammül seviyem düşük. Hatta ben eskiye göre kendimi törpüledim daha olgun daha ılımlı olduğumu düşünüyorum. Buna rağmen çevremden agresif olduğumu söyleyenler oluyo. Demek ki fevriyim hala. Bazen farkında bile olmuyorum gergin durduğumun. Arkadaş çevrem yok. Tek tük arkadaşım var. Anlaştığım insanlara fevri değilim uyumlu olduklarıma ama insanların geneliyle anlaşmam zor.

Çekingenlik, herkesle kafamın kolay uyuşmaması, ve başladığım arkadaşlıkları sürdürememe

Sinirli ve fevri olduğumu söylediklerimden mi çıkardın

İşte insanlar beni sevmediği için değersizlik duygusu yaşıyorum sürekli
2 dostum varsı 1 e düştü mesela😂
Fazla arkadaş bana göre değil zaten kafam kaldırmaz ama birkaç tane daha olsaydı daha normal olurdu

Evet haklısın. Dışa dönük, samimi konuşkan insanlar otomatikmen daha çok seviliyor. Biz böyle değiliz diye sevgi görmüyoruz. Bana genelde uzaktan çok havalı soğuk duruyorsun tanıyınca öyle olmadığını anladık diyorlar. Çekingen ve sosyal kaygısı olan biri olduğum için uzaktan pek güleryüzlü görünmüyorum ta ki insnlar beni tanıyıp aslında güleryüzlü sevecen olduğumu anlayana kadar. Sanaldan tanıştığım yazıştığım kişiler mesela ne güzel bi enerjin var seni sevmemek mümkün mü der. Ama reel hayatta tam tersi. Bu yüzden sanaldan aldığım geribildirimleri pek ciddiye alamıyorum🙄

Peki bu sende zamanla olgunlaştıkça mı oldu

Zamanla olacaksa şu an napabilirim ki ben 🙄

Evet kesinlikle bence de korkularım… kafamda milyon tane düşüncenin endişenin dolaşması, gel de gergin olma

Ben de biliyorum da yapısal biraz da
Bazı insanların yanında tamamen doğal ve kendim gibi oluyorum ama bu insanların sayısı çok az
Beklenmedik bi anda biri bir şey diyo mesela ne diyeceğimi nasıl tepki vereceğimi bilemiyorum doğal olmuyo garip bi durum olıyo nefret ediyorum bu durumdan

28, 2 yıldır çalışıyorum öncesinde pek bir şey yapmadım okuldan sonra

aslında ben yaşıtlarıma göre hayata biraz geç atıldım, meslek öğrenmeye ve çalışmaya geç başladım (bunun nedenleri başka bir konu detaylandırmaya gerek yok). İş hayatında çok yeniyim, bu duruma faydası tabii ki oldu ama bariz bir fark da olmadı aslında. Arkadaşım olan kişiler benim gibi kişiler, o yüzden onlar bir şey farketmiyor, ettiyseler de bilmiyorum. Gerçekten arkadaşım dediğim kişilerin yanında zaten rahatım, normal konuşabiliyorum ama arkadaşım olmayan diğer iş arkadaşları veya karşılaştığım insanlara karşı aynı rahatlık olmuyor işte. Biri bi yakınlık gösteriyor iletişim kurmak istiyo mesela iyi niyetle ben de cevap veriyorum ama kendim gibi rahat olamadığım için nasıl yansıyorumdur karşı tarafa acaba. Şu anki işyerime girmeden önce ustamla ilk görüştüğümde mesela içinden şey demiş bu kız hiç gülmüyo çok ciddi bi ifadesi var buraya uyum sağlayamaz herhalde
Sonra bikaç gün çalıştım, çalışmamı beğendi işe başladım
Geçen de diyor ki şimdi de bazen diyorum ki bu kız ne zaman susacak acaba😂 bunun sebebi de ustam beni olduğum gibi kabul eden, rahat, konuşkan, samimi biri ben de onun yanında kendim gibi aşırı rahatım. Pastacılık mesleğini öğreniyorum pastanede çalışıyorum, bi de oranın sahibi kadın patronum var mesela, o da iyi biri ama ona karşı ustama karşı olduğum gibi rahat değilim. Onun yanında daha az konuşurum falan. Heh mesela burada çalışan başka bi çırak kız var onunla bi sorun yaşamıştım tartışma geçti aramızda şey demişti “sen nedense hep bi agresifsin” halbuki bana sorsan hiç agresif değilim farkında da değilim. Ustam gibi kişilerle sorun yaşamazken bana uymayan kişilerle pek anlaşamam ılımlı değilim her şeye göz yumup susamam. Tepkimi veririm. Bu da hoş karşılanmaz çoğu zaman

Diğer bi çalışan daha var geçen sabah şakayla karışık sataştı bana ben de bu sabah zaten gerginim üstüme gelme dedim (uykusuzdum) sen de hep gerginsin zaten dedi
Yahu ben insanlara nasıl bir imaj vermişim anlamadım ki
fakat bunu bana söyleyen kişilerin kendileri de çok sakin normal kişiler değil
Sorunun tamamı bende olacak değil herhalde

Çok teşekkür ederim, evet genelde kendimi iyi ifade ettiğimi söylerler, belki de farkındalığımın bu kadar yüksek olması kendimde çok sorun görmeme sebep oluyordur. Ev hayatım, küçüklüğüm çok zorlu geçti, çok yalnızlık çektim doğru. 1 tane ilişkim olmuştu, kuşkucu, kıskanç, kavgacı, sinirliydim evet.

Evet yakınlarım beni çok eleştirir, değişmen lazım, büyümen lazım vs. ben de diyorum ki benim kendimi törpülediğim, kendi üzerimde çalıştığım kadar siz de çalışsaydınız her şey daha kolay olabilirdi. Ben kendi öz eleştirimi yapıyorum ama sorun yaşadığım kişiler nedense tüm sorunu sadece bende görüyor.
Son ilişkim bana çok şey kattı, çok acılar çektim, çok dersler aldım. Bundan sonraki ilişkilerimin daha sağlıklı olacağına inanıyorum, ancak şu anki önceliğim sevgililik ilişkileri değil.

Çok haklısınız. Ben şimdi kendimi sevdiğimi söyleyebilirim ama acaba gerçekten derinlerde kendimi seviyor muyum, tüm mesele bu.
Dinleyip, mantıklı yorumlar yaptığınız için çok teşekkür ederim