Yaşadığım travmaları başkasına anlatmaya neden utanıyorum?

Beni ilk çaycı kurtardı ve ben nasıl olduysa demişim anneme abime anlatmışım babama dicem dedim annem izin vermedi öyle hatırlıyorum o küçük yaşta sonra kadın herkese anlattı sessizleştim içime kapandım hiç bir yere gitmek istemedim bu ikinci olaydaki kuzen de bence duydu dedi ki onu kurtarmışlar benden kurtulmaz o denedi ilk ben 17 18 yaşında uyandım kaçtım taciz etti çünkü ikincide kardeşi vasıtasıyla çağırılıyorum telefon bakma bahanesiyle yanına çağırdı kardeşi tarafından ben o zaman 20 21 yaşındayım telefonu vermedi ben almaya çalışırken zorla sahip olmaya çalıştı ilk gözlerime baktı ben başımı çevirdim yine baktı sonra sağ ayak ve bacağıma dokunuyor sonra kardeşi geldi kurtardı tokat attım ağladım korktum sonra yine denedi rahmetli kuzenimin yanında tacizler ediyor o zaman da korkuyordum yine aynı yaşlar hep dua ederdim zaten kapı açılıyor bırakıyor sonra hep ben uyanıyordum sonra baya sene sonra denedi yine kurtuldum sezdim tuzağı ikinci göz temasında ve aynen öyle oldu tuzak vardı ortada çünkü takmış o zorla sahip olmaya çalıştığı duruma yani ne demek istiyorum onun yüzünden arkadaşı iki kere denedi yine kurtuldum çünkü sezgilerim çok kuvvetlidir öncelikle demek istediğim ben bu son olayı geçen sene demek zorunda kaldım demicektim olayı yanlış anladığım için demek zorunda kaldım tabiki sorgulandım şey sanıyorlar mesela bu bunu bir yerde sıkıştırdı mı? bu bununla WhatsAppda konuşur muydu? dua et kurtulmuş ben niye kurtuluyorum çünkü benim premonisyon yeteneği var oda önsezi oluyor yoksa tabiki tuzağa düşebilirim ama ben yaşadıklarımdan dersler de alıyorum o yüzden de annem dedi teyzemlere sonra abim az biliyor annemi suçluyorlar neden demedin? sonra beni de neden demedi kimse kimsenin ne yaşadığını bilmez o zaman ben değişiktim kendimi düşünmezdim ama kendimi kurtarıyordum uyanıyordum muhattap olmuyordum

Yargılamalarından veya verecekleri tepkilerden seni suçlayabilme ihtimallerinden aslında çekincelerin. Olaylar yemekler gibi soğurlar ve ilk tazeliğini korumazlar. Olayların etkisinde ilk gün kadar kalmazsın travma olsa bile benzeri karşına çıkana kadar. Uzmandan destek alman travmalar konusunda çok daha iyi. Karşındaki insana anlatsan herkes gibi dinleyecek sana ilaç tedavisi uygulayamayacak veya terapi yapamayacak. Son cümlende cevabını verdiğin sonuç"Benim suçum yok" suçlanma çekincesi ana sebep🍀