Kırıldığınızda, gönlünüzün alınmasını bekler misiniz?

Tabiki üzüldüysem ve gerçekten kıran taraf olayda haksızsa gönül alınmasının beklenmesi çok insani bir duygu ve beklerimde. Ama bütün beklentimide ne zaman gönlümü alır diye tüketmem. Duygusal iletişimlerde bu beklenti bence daha fazla oluyor. Gönül almayı bilmeyene ömür feda da emanette edilmez🌹

Önce kendi içimde çözümleme ihtiyacı hissediyorum. Sonrasında karşılıklı konuşmak daha zarif ilerletiyor sohbeti. Kırgınlık çok geniş kapsamlı, büyük bir kabahat yoksa ufak ( bana göre) bir problemse halletmem çok uzun sürmez. Kırmayın be kırmayın 😃

Bekliyorum, çünkü değer verdiğim insanlara kırılıyorum ve bu bende derin yaralar açıyor. Kendi kendime tamir ediyorum tabi ama çok uzun sürüyor.

Elbette bekliyorum. Valla çok kurulan bir insanım konuşmadıkça üstüne gidilmediköe içimde büyür o minicik şey

Gönülden bağlıysam özür dilemesine bile gerek kalmıyor. Çünkü bir anlık gaf olarak yapıldığını varsayıyorum. Benim için anlamsız olan kişilerin özür dilemesini de çok umursamıyorum açıkçası. Kendim hatalıysam eğer, vicdanen rahatsız hissettiğim için mutlaka özrümü diliyorum.

Ben beklemem, bekleyemem, çünkü her saniye yaşanan bir durum bu.

Kâlbimi kırdığını inkâr eden biriyse özür dilemesini beklemek te ömür ve gönül israfı oluyor. Öylelerini hayatımdan ve kâlbimden silmek en iyi ve tek çözüm..

Evet aslında beklerim. Şimdi yalana gerek yok. Ama gönlüm alınmasa da sağlık olsun der, o kişiye küsmem. Tanımadığım biriyse zaten pek umursamam.

Birine kırılabiliyorsam o kişiye değer veriyorum demektir ve tabiki bundan dolayı o kişinin kırıldığımı anlamasını ve gönlümü almasını isterim. Gönül almayı da herkes yapamaz maalesef.

Değer verdiğim, sevdiğim, saydığım biriyse beklerim.
Zaten diğerleri kıramaz.

E tabi, bekliyorum hali hazırda da bakalım ne olacak