Aslında kolay gönlüm alınır ama benimki bir kere alınır ikinci kez aynı hatayı yaptıklarında maalesef gönül değil hiçbir şey alamazlar kenara da çekilmem onları kenara çekerim hayatımda bunu yaşadım çok örnek var böyle olmak daha iyi fazla değer fazla karşı taraf için Kibrin habercisi olur Verilen değerin karşılığını görmek mümkün değil Biraz inatçı bir tavrım var sanırım bu yapım gereği çok istemesem de böyle oluyor Unutmak mümkün değil benim için arşiv gibi oldum ❥
Hayır kimse böyle bir çaba göstermez. Aksine benim gidip onlardan özür dilememi, onların gönlünü almamı beklerler. Çevremdeki hiç kimsenin bana hak ettiğim değeri verdiğini düşünmüyorum. Böyle durumlarda da kendi kendime bunları düşünüyorum. Tamam, şu saatten sonra her şey değişecek, bana nasıl davranılıyorsa öyle davranacağım diyorum. Ama yapamıyorum maalesef. Her seferinde, tekrar tekrar bana değer verilmediğinin farkına varıp kendi kendimi yiyip bitiriyorum. Sonu olmayan bir döngü hâline geldi artık. Akıllanmıyorum.
tam benlik soru gönlümü almazlar. ben kendim onlari affederim kendi içimde verdiğim savaşla. zaten kin tutmam. ama birini gerçekten affetmeye caba bile sarf etmiyosam çok kırılmışımdır. bi de mesela ben karşımdakine kırıldığımı dile getirdiğim zaman dilenen özrün bende hiçbir anlamı yok. o özür bir geçiştirme, 'ya tamam uzatma' özrü gibi hissettiriyor ve asıl anlamını kaybediyor bana göre. bilmiyorum yengeç burcu olmamdan mıdır bilmem ama biraz kırılgan bi yapım da yok değil
Sanırım kimsenin gönlümü almasına fırsat vermiyorum. Bu kırıldığımı göstermemi gerektirir çünkü. Kendi kendime pansuman yapmayı öğreneli çok oldu, er ya da geç geçiyor.
Ben hayatta en fazla değer verdiğim birine kırıldım aradan onca zaman geçti halimi sormaya bile tenezzül etmedi bundan sonra kimse beni kolay kolay kıramaz