Aşk acısını unutmanın en hızlı yolu yeni birine şans vermek olabilir mi?

Bence bu insanın kendine yapabileceği en büyük kötülüklerden biri ya. Çünkü ortada daha bitmemiş bir aşk acısı var ve bu acı zaten insanı yeterince yıpratıyor. Sırf bu acıyı iyileştirebilme umuduyla hayatına birini almak… hem karşı tarafa büyük bir haksızlık hem de kendine. Önce o acıyı doya doya yaşamak lazım; ağlayacaksan ağla, zırlayacaksan zırla, hiç önemli değil. Duyguları bastırmadan, sindire sindire yaşadıktan sonra, tabii ki gerçekten doğru bir insan çıkarsa düşünülür neden olmasın. Ama onun dışında bence hiç gerek yok, hatta daha güzel bile. Yani henüz bitmemiş bir acının üstüne başka bir şey koyabilmek bence pek mümkün değil.

Kalp çığlık çığlığa ağlarken, için sızıyla doluyken insanın gözü kördür yeni aşklara.

Hayir daha beter sonuçlarla karşılaşmak an meselesi olur

kessinlikle hayir