Soru uzun. Okuyup bana bu konuda yardimci olur musunuz lütfen?

25 yaşındayım. geçmişim kaygı bozukluğu, depresyon, okb, sosyal fobi ile dolu. özellikle üniversite dönemi hatırlamak dahi istemiyorum. mezun olalı 2 yıl oldu. ilk yıl hep evdeydim. iş aradım devamlı kendi alanım + başka ara işler. bulamadım çeşitli sebeplerden dolayı. evde de ara ara öfke kontrolünü kaybettiğim oluyordu stresi yonetemedigim için gelecek kaygısından dolayı yani. sonra bir stkya üye oldum. aktif oldum. görev vs aldım. ozguvenim yerine geldi. sosyalleşmek, yeni insanlarla tanışmak vs. özellikle son 3-4 aydır içimde muazzam bir huzur var. kıpır kıpır hissediyorum yok yere. farklı günlerde farklı kişiler "çok heyecanlı görünüyorsun mutlu bir haber mi bekliyorsun ya da aldın " diye sordu. halbuki sıradan günlerden biri. kafama eskisi gibi hiçbir şeyi takmıyorum. istesem bile yapamıyorum bunu. saniyelik falan sürüyor gelecek kaygısı. anı yaşıyorum. hala işim yok bu arada. ailem baskı yapmıyor. evlen baskısı yok. hayatımda biri yok. arkadaşlarımla, sosyal hayatımda hiçbir sorun yok. iş aramaya ve görüşmelere gitmeye devam ediyorum. ama olmuyor mu peki deyip yoluma devam ediyorum. boşlukta yürüyor gibiyim. yolun sonunu hiçbir şekilde merak etmiyorum. önümü göremiyorum. ama karşıma çıkanları değerlendiriyorum. canımı sıkmiyorum hiçbir şeye. bu halime hiç alışkın değilim. eski ben ile çok farklı ve ne oldu da ben bu hale geldim, bir şeyleri halı altına mı atıyorum diye düşünmeye başladım. aslında bunu bile düşünmek istemiyorum ama varsa bir psikolojik neden önceden çözüm bulmak istiyorum. korkuyorum susluler. bu rahatlığın bedelini ağır ödemekten. lütfen beni anlayan biri yardımcı olsun. saniyelik bir endişe geliyor nereye kadar böyle olacak ben ne zaman iş bulacağım neyi bekliyorum şu an falan diyorum sonra su akıp yolunu bulacaktır diyorum. olumlu olumsuz tüm eleştirilere açığım. yeter ki benim için faydalı olsun. uzun oldu okuyanlara şimdiden teşekkür ederim